انیمیشن Lilo & Stitch 2: Stitch Has a Glitch 2005

به طور قطع بهتر از «استیچ! فیلم» است، هرچند «لیلو و استیچ ۲: استیچ دچار اشکال شده» هنوز یک دنباله نسبتاً ناامیدکننده است. موضوع داستان ناپایدار است؛ هر چیزی که به استیچ و اشکالش مربوط می‌شود واقعاً خوب است. اما برای اضافه کردن برخی موارد مربوط به نانی/دیوید و خود لیلو، داستان را کش می‌دهند که هیچ‌کدام از آن‌ها جالب نیستند؛ هرچند حداقل در پایان داستان...

به طور قطع بهتر از «استیچ! فیلم» است، هرچند «لیلو و استیچ ۲: استیچ دچار اشکال شده» هنوز یک دنباله نسبتاً ناامیدکننده است. موضوع داستان ناپایدار است؛ هر چیزی که به استیچ و اشکالش مربوط می‌شود واقعاً خوب است. اما برای اضافه کردن برخی موارد مربوط به نانی/دیوید و خود لیلو، داستان را کش می‌دهند که هیچ‌کدام از آن‌ها جالب نیستند؛ هرچند حداقل در پایان داستان لیلو کمی احساس وجود دارد. در مورد لیلو، داکوتا فنینگ به جای دیوگی چیس در این نقش ظاهر می‌شود. فنینگ خوب است اما کمی خشک‌تر به نظر می‌رسد؛ صدای چیس طبیعی‌تر به نظر می‌رسد. کریس سندرز هم به عنوان استیچ عملکرد جالبی دارد، در حالی که هیچ‌یک از دیگران چندان برجسته نیستند. هنوز هم به شدت از «لیلو و استیچ» ۲۰۰۲ ضعیف‌تر است، اما خوشبختانه به تماشای صرفاً بی‌فایده تبدیل نمی‌شود، مانند بسیاری از دنباله‌های مستقیم به ویدئو از این استودیو.