فیلم هندی Street Fighter: The Legend of Chun-Li 2009

بیشتر تمایل دارم این فیلم را تماشا کنم تا هر یک از فیلم‌های Iron Man. نه، این فیلم فوق‌العاده نیست و نه داستان آن سفر احساسی است که شما را هم بخنداند و هم به گریه بیندازد… اما. این یک اقتباس از بازی‌های ویدیویی است و واقعاً نمی‌توانید با این انتظار به تماشای آن بروید که شما را شگفت‌زده کند، زیرا واقعاً اکثر آن‌ها چندان خوب نیستند. اقتباس...

بیشتر تمایل دارم این فیلم را تماشا کنم تا هر یک از فیلم‌های Iron Man. نه، این فیلم فوق‌العاده نیست و نه داستان آن سفر احساسی است که شما را هم بخنداند و هم به گریه بیندازد… اما. این یک اقتباس از بازی‌های ویدیویی است و واقعاً نمی‌توانید با این انتظار به تماشای آن بروید که شما را شگفت‌زده کند، زیرا واقعاً اکثر آن‌ها چندان خوب نیستند. اقتباس ژان کلود ون دام از سال 1994 واقعاً وحشتناک بود و این به plot (داستان) اصلی بازی وفادار بود، بنابراین البته آن‌ها باید اینجا چیزی متفاوت انجام می‌دادند که خوشحالم این کار را کردند؛ نه فقط مبارزه مداوم بلکه یک داستان واقعی. حالا البته داستان دارای چندین حفره داستانی است (اما راستش کدام اقتباس از بازی ویدیویی بدون حفره داستانی است؟) و بازی کریس کلاین به‌خصوص کمی ضعیف است. او نقش یک پلیس خشن را بازی می‌کند که سعی کرده همین نقش را در فیلم CAUGHT IN THE CROSSFIRE (2012) دوباره ایفا کند، اما هر بار شکست می‌خورد. معمولاً از او خوشم می‌آید، اما بله، او اصلاً به عنوان یک «خشن» قابل باور نیست. کریستین کروک در نقش اصلی بهتر است و مایکل کلارک داکن و نیل مک‌دونا نیز به عنوان بدمن‌ها بسیار خوب عمل کرده‌اند. بیشتر صحنه‌های مبارزه به خوبی طراحی شده‌اند (به جز شاید صحنه کلاب رقص) و فیلم‌برداری خوب است و ریتم مناسبی دارد و همچنین موسیقی متن خوبی هم دارد. به‌طور کلی، این فیلم «عالی» نیست اما اگر با ذهنی باز به تماشای آن بروید و تنها به آنچه هست نگاه کنید، به راحتی قابل تماشا است. اگر از فیلم ELEKTRA (2005) لذت بردید، باید از این یکی هم لذت ببرید… اگر از آن خوش‌تان نیامد (که البته بسیاری از افراد اینطور بودند) پس باید با احتیاط پیش بروید. واقعا جالب است که چگونه این فیلم بد باعث می‌شود که فیلم وحشتناک 1994 ون دام به یک شاهکار به نظر برسد. دو ستاره ممکن است برای این فیلم سخاوتمندانه باشد، اما من تجربه‌ای سرگرم‌کننده در سینما داشتم و با دوستانم به این موضوع خندیدیم که این فیلم تا چه حد بد بود. فیلم‌هایی مانند این دلیل شهرت بد اقتباس‌های بازی‌های ویدیویی هستند. Street Fighter: The Legend of Chun-Li سعی کرد نسخه‌ای تاریک‌تر و واقعی‌تر از بازی‌ها را بسازد در حالی که همزمان از هر کلیشه مضحکی که می‌توانستند استفاده کردند. می‌توانم فهرستی از بد بودن بازیگری، بدلکاری، مبارزات و لباس‌ها را برایتان بگویم. این فیلم به نظر می‌رسید یک فیلم بد مستقیم به تلویزیون باشد که توسط تیم B در CW کارگردانی شده است. چیز عجیب این است که کپکام به شدت در این فیلم مشارکت داشت و با این حال اجازه داد که این فاجعه به نمایش درآید. امیدوارم زمان کافی گذشته باشد تا یک بازسازی از Street Fighter دوباره به پرده نقره‌ای راه پیدا کند.