فیلم The Woman in the Yard 2025

«رامونا» (دانیل دیدویلر) با دو فرزند کم‌حوصله‌اش، «تایلور» (پایتون جکسون) و «آنی» (استلا کهیها)، در خانه‌ای دورافتاده پرسه می‌زند که ناگهان زنی سیاه‌پوش را می‌بیند که روی صندلی در لبهٔ ملک‌شان نشسته است. رامونا می‌رود تا بررسی کند و با حالتی نگران بازمی‌گردد. او همه را قفل می‌کند، اما ناپدید شدن سگ پرسر و صدایشان «چارلی» و سایه‌های تیره‌ای که روی خانه می‌افتند و نزدیک‌تر...

«رامونا» (دانیل دیدویلر) با دو فرزند کم‌حوصله‌اش، «تایلور» (پایتون جکسون) و «آنی» (استلا کهیها)، در خانه‌ای دورافتاده پرسه می‌زند که ناگهان زنی سیاه‌پوش را می‌بیند که روی صندلی در لبهٔ ملک‌شان نشسته است. رامونا می‌رود تا بررسی کند و با حالتی نگران بازمی‌گردد. او همه را قفل می‌کند، اما ناپدید شدن سگ پرسر و صدایشان «چارلی» و سایه‌های تیره‌ای که روی خانه می‌افتند و نزدیک‌تر شدن آن بازدیدکنندهٔ مرموز، خانواده را بیش از پیش مضطرب می‌کند. کم‌کم حقایق خانه آشکار می‌شود و علت استفادهٔ او از بریس پا روشن می‌گردد. فیلم در برخی لحظات تهدیدآمیز است، به‌ویژه که نورپردازی و صدا در پایان خوب کار شده‌اند، اما در مجموع عناصر زیادی از داستان غایب‌اند تا اثر را جذاب کنند. بازی‌ها چندان درخشانی ندارند و فیلمنامه دیالوگ‌ها و موقعیت‌های تکراری‌ای ارائه می‌دهد که تلاش می‌کنند این قصهٔ کوتاه را تا حدود نود دقیقه کش دهند. چیز تازه‌ای در کار نیست. «زن در حیاط» یک استعارهٔ واضح دارد، اما چیز قابل‌توجه دیگری نمی‌سازد. برای فیلمی کوتاه—حتی کمتر از نود دقیقه—برای من کشدار به‌نظر آمد. در پایان کمی جالب می‌شود، اما آن هم کافی نیست تا شروع پراکندهٔ داستان را جبران کند. دانیل دیدویلر نقش اصلی قابل‌قبولی بازی می‌کند، اما این نقش احتمالاً در کارنامهٔ فیلمی او ماندگار نخواهد شد؛ تا کنون «درس پیانو» برجسته‌تر است. وقتی فیلم در اغلب وجوه ناکام می‌ماند، تقصیر را به گردن بازیگران نمی‌اندازم. بیشتر «ترس‌ها» از طریق شوک‌های تصویری ارزان ایجاد می‌شوند تا هر چیز واقعاً ناراحت‌کننده‌ای؛ در انصاف یک صحنهٔ نه‌چندان‌خوشایند هنگام مرگ وجود دارد و بس. با تنها یک لوکیشن و چند شخصیت، به‌نظر من به نویسندگی و تصویربرداری قوی‌تری نیاز بود.