فیلم Before Winter Comes 1968

دیوید نیون در این کمدی-درام نسبتاً کم‌اثرِ پس از جنگ بازی می‌کند که در یک اردوگاه اتریشی می‌گذرد و به سامان‌دهی و بازگرداندن آوارگان می‌پردازد. او رهبر گروه بریتانیایی است و اُری لوی (در نقش کاپیتان کامنف) همتای روس اوست؛ بین این دو نوعی آتش‌بس نامطمئن برقرار است. توپول نقش مترجم و میانجی کاریزماتیکِ آنها، یانوویچ، را بازی می‌کند که چرخ‌های کار را روغن‌کاری می‌کند...

دیوید نیون در این کمدی-درام نسبتاً کم‌اثرِ پس از جنگ بازی می‌کند که در یک اردوگاه اتریشی می‌گذرد و به سامان‌دهی و بازگرداندن آوارگان می‌پردازد. او رهبر گروه بریتانیایی است و اُری لوی (در نقش کاپیتان کامنف) همتای روس اوست؛ بین این دو نوعی آتش‌بس نامطمئن برقرار است. توپول نقش مترجم و میانجی کاریزماتیکِ آنها، یانوویچ، را بازی می‌کند که چرخ‌های کار را روغن‌کاری می‌کند — اما او رازی دارد و وقتی نیون و نمایندهٔ روس متوجه می‌شوند، زندگی‌اش به‌طرز خطرناکی متزلزل می‌شود. کمدی فیلم صحنه‌ها را به‌خوبی نمی‌چرخاند — نیون تلاش می‌کند، اما توپول بیش‌ازحد تلاش می‌کند — و به‌نظر نمی‌رسد هیچ‌کدام واقعاً بخواهند آنجا باشند. حضورِ ستوان پیلکینگتونِ ساده‌دل و خوش‌بین (جان هرت) و بریگادیر بیولیِ بدبین (آنتونی کوایل) — که از حادثه‌ای در گذشتهٔ نیون آگاه است — نشان می‌دهد فیلم پیامی زیرپوستی دارد، اما هیچ‌کدام از عناصر واقعاً تأثیرگذار نیستند. برخوردهایی میان وظیفه و دلسوزی و نیز میان امپریالیسم و کمونیسم مطرح می‌شود، اما فضا و پرداخت شخصیت‌ها از عمق لازم برخوردار نیست؛ فیلم تاحدی دست‌وپا می‌زند تا اینکه در پایان، به‌طرز نسبتاً محکمی جمع‌بندی می‌شود.