فیلم Return to Oz 1985

«بازگشت به اوز» فیلمی است که به نظر من چندان جذاب نبود. در ابتدا، از جنبه ترسناک آن لذت بردم، چرا که انتظارش را نداشتم و دیدن آن برایم خوشایند بود. اما به جز این، چیز دیگری برای تحسین وجود ندارد. اوز خود به اندازه‌ای جادوئی که باید باشد، به نظر نمی‌رسد و شخصیت‌های غیرانسانی برایم خسته‌کننده بودند. در مورد بازیگران، تنها عملکرد ژان مارش در نقش...

«بازگشت به اوز» فیلمی است که به نظر من چندان جذاب نبود. در ابتدا، از جنبه ترسناک آن لذت بردم، چرا که انتظارش را نداشتم و دیدن آن برایم خوشایند بود. اما به جز این، چیز دیگری برای تحسین وجود ندارد. اوز خود به اندازه‌ای جادوئی که باید باشد، به نظر نمی‌رسد و شخصیت‌های غیرانسانی برایم خسته‌کننده بودند. در مورد بازیگران، تنها عملکرد ژان مارش در نقش پرنسس مومبی بود که من را سرگرم کرد - او واقعاً خوب است. به جز او، چیز خاصی برای اشاره وجود ندارد. فایروزا بالک در نقش دوروتی خوب عمل می‌کند، اما واقعاً نکته‌ای برای گفتن در مورد او نیست جز اینکه کارش را به خوبی انجام می‌دهد، با توجه به سنش. «وییلرها» هم جالب هستند و به نظر خوب می‌آیند. متأسفانه، استفاده‌ای از «ترسناک» (Scarecrow)، «شیر بزدل» (Cowardly Lion) و «مرد قلع‌های» (Tin Man) نمی‌شود - به خصوص در مورد دومی که از طراحی‌اش خوشحال هستم که در فیلم حضور نداشت. می‌فهمم که چرا این شخصیت‌ها بیشتر در داستان نیستند، با توجه به منبع اصلی، اما به نظر می‌رسد این تغییر غیرضروری باشد، به ویژه وقتی که «بیلینا»، «تیک-تاک» و «جک کدو» به نظر بی‌فایده می‌آیند. خوانده‌ام که این فیلم به داستان‌های اصلی وفادار است که قابل احترام است. اما هدف یک فیلم این است که در درجه اول یک فیلم خوب باشد - که به نظر من این فیلم نتوانسته به این هدف برسد. البته هر کسی نظر خود را دارد! داستان ادامه‌ای که در اینجا روایت می‌شود، عناصری تاریک‌تر دارد. دوروتی جوان (فایروزا بالک) از اولین سفرش به «اوز» آسیب‌دیده است و «عمه ام» (پیپر لوری) ناامید به درمان الکتریکی روی می‌آورد تا به او کمک کند. خوشبختانه، طوفانی به کمکش می‌آید و او از آسایشگاهی که قرار بود در آن درمان شود فرار می‌کند و دوباره به سرزمین ویران «اوز» بازمی‌گردد. جاده آجر زرد تخریب شده و شهر زمردی به ویرانه‌ای تبدیل شده است. مشخص می‌شود که «پادشاه ناهنجار» (Nome King) تصمیم به بازپس‌گیری تمام جواهرات گرانبهایی که او آن‌ها را دزدیده می‌داند، گرفته است و به همراه پرنسس «مومبی»، این شهر بزرگ را به ویرانه تبدیل کرده‌اند. حالا بر عهده دوروتی و دوستان جدیدش «جک کدو» و سرباز قلع‌ای چاق «تیک-تاک» است که پودر زندگی مرموز را پیدا کنند و این دو را فریب دهند تا پادشاهی را بازگردانند. این داستان تهدید بیشتری دارد. سناریوی درمان در آغاز (که با کمک نیکول ویلیامسون و ژان مارش به خوبی اجرا شده) مؤثر است و پرنسس چندسر به سوفی وارد و فیونا ویکتوری هم فرصت ایجاد کمی هرج و مرج را پیدا می‌کنند. بزرگترین مشکل من این است که خانم بالک بسیار جوان‌تر از جودی گارلند به نظر می‌رسد و او هم بازیگری چندان جذاب نیست. انیمیشن نیز کمی ساده است، اما به خوبی پیش می‌رود و پر از مبل‌های پرنده و پیامی که سبز همیشه خوب است!