فیلم Detective Chinatown 1900 2025

این فیلم گاهی اوقات یک پارودی سرگرم‌کننده به سبک "شرلوک هولمز" با عناصری از "چارلی چان" و "ساعت دوازده" است، اما در بیشتر مواقع یک فیلم نامنظم است که بیش از حد طولانی می‌شود. در حالی که دربار منچو با قدرت‌های بزرگ که در "55 روز در پکن" (1963) دیدیم، مواجه است، امپراتریس داوجر بهترین افسر خود را به سان‌فرانسیسکو می‌فرستد تا یک خائن را...

این فیلم گاهی اوقات یک پارودی سرگرم‌کننده به سبک "شرلوک هولمز" با عناصری از "چارلی چان" و "ساعت دوازده" است، اما در بیشتر مواقع یک فیلم نامنظم است که بیش از حد طولانی می‌شود. در حالی که دربار منچو با قدرت‌های بزرگ که در "55 روز در پکن" (1963) دیدیم، مواجه است، امپراتریس داوجر بهترین افسر خود را به سان‌فرانسیسکو می‌فرستد تا یک خائن را پیدا کند. جالب اینجاست که "فو" (هاوران لیو) که به طرز هولمز‌وار در همان شهر به دنبال قاتل دختر سناتور "گرنت" (جان کیوساک) است، در این ماجرا دخیل می‌شود. به سرعت، تحقیقات او و مأموریت امپراتوری با هم تداخل پیدا می‌کند، زیرا "فو" و راهنمای روحانی جدیدش "گوئی" (باوکیانگ وانگ) متوجه می‌شوند که مظنون اصلی قتل (استیون ژانگ) پسر کارآفرین محلی "بای" (چو یون‌فات) است و سناتور از این موقعیت برای تحریک احساسات ضدچینی به حدی استفاده می‌کند که بتواند آن‌ها را بیرون کند و املاکشان را تصاحب کند. آنچه که در ادامه می‌آید، شامل مجموعه‌ای از ماجراهای به‌ظاهر تصادفی است که معمای قتل را با غربی و رمانس ترکیب می‌کند و به آن مقداری دسیسه نیز اضافه می‌کند، زیرا آن‌ها تلاش می‌کنند ثابت کنند که جوان "بای" قربانی توطئه شده است. "فو" و "وانگ" در برخی صحنه‌ها زوج خوبی را تشکیل می‌دهند، اما داستان به‌طور مکرر از مسیر خود خارج می‌شود و پس از مدتی شخصیت‌ها - به‌ویژه "بای" و "گرنت" - به تقلیدهای سبک و غیرقابل قبول تبدیل می‌شوند. خوشبختانه، بعد از حدود دو ساعت، به نظر می‌رسد کارگردان سیچنگ چن احساس کرده که زمان تمام شده و بنابراین تصمیم می‌گیرد داستان را جمع‌بندی کند؛ و در آن ربع ساعت آخر، داستان چیزهایی را که می‌دانستیم با چیزهایی که نمی‌دانستیم ترکیب می‌کند و پایانی نسبتاً ضعیف را ارائه می‌دهد که به نوعی نشان می‌دهد ممکن است ماجراهای بیشتری برای "گوئی" و "فو" در راه باشد. نکته قابل توجه، بیانیه پایانی از "بای" بزرگتر درباره اهمیت کارگران مهاجر در تأسیس کشوری است که بعداً خیلی سریع آن جامعه کارگری را نادیده گرفت، ولی این نکته به شکلی نامناسب و اغراق‌آمیز بیان می‌شود و تحت تأثیر موسیقی متن قوی قرار می‌گیرد و بنابراین تأثیرش را که ممکن است در آمریکا که هنوز نمی‌داند چگونه به کسانی که کار کردند ولی شاید رنگ پوست یا مدارک یکسانی نداشتند، بپردازد، از دست می‌دهد. این فیلم لحظاتی دارد، اما به هیچ وجه به اندازه کافی از آن‌ها نیست.