فیلم Detective Chinatown 1900 2025

گاهی این فیلم درست شبیه یک پارودی سرگرم‌کننده عمل می‌کند؛ انگار «شرلوک هلمز» و «چارلی چن» در هم آمیخته‌اند و از حال و هوای «های نون» عبور کرده‌اند، اما در بیشتر موارد فیلم آشفته و بیش از حد کش‌دار است. با مواجهه دربار ماندو با قدرت‌های بزرگ که در «55 Days at Peking» دیده بودیم، دوشیزه امپراتور بهترین افسرش را به سان‌فرانسیسکو می‌فرستد تا یه...

گاهی این فیلم درست شبیه یک پارودی سرگرم‌کننده عمل می‌کند؛ انگار «شرلوک هلمز» و «چارلی چن» در هم آمیخته‌اند و از حال و هوای «های نون» عبور کرده‌اند، اما در بیشتر موارد فیلم آشفته و بیش از حد کش‌دار است. با مواجهه دربار ماندو با قدرت‌های بزرگ که در «55 Days at Peking» دیده بودیم، دوشیزه امپراتور بهترین افسرش را به سان‌فرانسیسکو می‌فرستد تا یه خائن را پیدا کند. در همان زمان، «فو»ی شرلوکی (Haoran Liu) هم در همان شهر دنبال قاتل دختر سناتور «گرنت» (John Cusack) می‌گردد. خیلی زود تحقیقات او و مأموریت امپراتوری همدیگر را قطع می‌کنند؛ فو و راهنمای معنوی هندی تازه‌اش «گوی» (Baoqiang Wang) درمی‌یابند که مظنون اصلی قتل (Steven Zhang) پسر تاجر محلی «بای» (Chow Yun-Fat) است و سناتور از این ماجرا برای برانگیختن احساسات ضدچینی بهره می‌برد تا آن‌ها را بیرون کند و املاک‌شان را تصاحب کند. در ادامه، فیلم مجموعه‌ای از ماجراهای نسبتاً بی‌نظم را عرضه می‌کند که معمای قتل را با وسترن و داستان عاشقانه ترکیب کرده و مقدار قابل توجهی دسیسه و زیرکی نیز به آن می‌افزاید تا نشان دهند جوان بای تَرکیب شده است. گاهی فو و گوی زوجی خوشایند می‌سازند، اما روایت خیلی زود مسیر خود را گم می‌کند و شخصیت‌پردازی‌ها — مخصوصاً برای «بای» و «گرنت» — به کارتون‌های سبک و کش‌دار تبدیل می‌شود. خوشبختانه پس از حدود دو ساعت، کارگردان سیچنگ چن احتمالاً احساس کرد زمان دارد تمام می‌شود و تصمیم گرفت کار را جمع‌بندی کند؛ در ربع پایانی فیلم، روایت بخش‌هایی را که می‌دانستیم و آنچه نمی‌دانستیم به نوعی کنار هم می‌چیند و فرجامی نسبتاً ضعیف ارائه می‌دهد که البته اندکی نوید ماجراهای بیشتر برای گوی و فو را می‌دهد. نکته قوت فیلم گفته پایانی پدرسالار «بای» درباره اهمیت کار نیروی مهاجر در شکل‌دادن به کشوری است که بعداً به‌سرعت همان جامعه کارگر را طرد کرد، اما این پیام به شکلی ناشیانه و اغراق‌آمیز بیان می‌شود و با موسیقی غالب و پرحجم فیلم غرق شده و اثری را که می‌توانست در آمریکایی که هنوز در شناسایی و قدردانی از کسانی که کار کردند ولی ممکن است رنگ پوست یا مدارک‌شان متفاوت بوده، برجای بگذارد از دست می‌دهد. فیلم لحظاتی قابل‌توجه دارد، اما تعداد آن‌ها بسیار کم است.