انیمیشن Mune: Guardian of the Moon 2014

دو جهان در یک جهان، در نبرد با تاریکی فرانسه در زمینه پویانمایی سه‌بعدی تنها کمی از هالیوود عقب‌تر است. هرچند فیلم‌های کمی در این قالب ساخته شده، اما کیفیت و خلاقیت آن‌ها ستودنی است. وقتی پوستر این فیلم را دیدم، نه تنها من بلکه هر کسی ممکن است ناخودآگاه یاد ناوی‌های آواتار بیفتد؛ اما این تصور تا قبل از دیدن فیلم باقی می‌ماند، چون فیلم...

دو جهان در یک جهان، در نبرد با تاریکی فرانسه در زمینه پویانمایی سه‌بعدی تنها کمی از هالیوود عقب‌تر است. هرچند فیلم‌های کمی در این قالب ساخته شده، اما کیفیت و خلاقیت آن‌ها ستودنی است. وقتی پوستر این فیلم را دیدم، نه تنها من بلکه هر کسی ممکن است ناخودآگاه یاد ناوی‌های آواتار بیفتد؛ اما این تصور تا قبل از دیدن فیلم باقی می‌ماند، چون فیلم کاملاً متفاوت و فوق‌العاده است. کارگردانی را دو فیلم‌ساز چندان مشهور بر عهده دارند، اما تجربهٔ قبلی آن‌ها به وضوح در این پروژه به کار آمده است. داستان مانند هر انیمیشن فانتزی دیگری در جهانی ساختگی رخ می‌دهد: افسانهٔ نگهبانان خورشید و ماه. این دو جرم آسمانی نسل‌به‌نسل توسط نیاکان خلق و پاسداری شده‌اند تا سیاره در صلح و هماهنگی بماند. مونه، جوانی از جهان شب، به‌طور اتفاقی در مراسم واگذاری نگهبانی به عنوان نگهبان ماه انتخاب می‌شود؛ در حالی که انتقال قدرت نگهبانی از طرف جهان روز به جوانی دیگر به نام سوهن با موفقیت انجام می‌پذیرد. هر دو نوجوان مشتاقند تا زندگی‌شان را وقف پاسداری از آن سنت کهن کنند. در اولین روز مسئولیت، مونه همه‌چیز را به‌هم می‌ریزد و در ادامه نکروس، موجودی از تاریکی که قرن‌ها در زیرزمین پنهان بوده، تلاش می‌کند آشوب به پا کند. اکنون دختری که در مرز بین روز و شب زندگی می‌کند به آن‌ها می‌پیوندد تا آنچه گم شده را بازپس گیرند. با روبه‌رو شدن با یک دشمن شرور و چالش‌برانگیز، این سه باید کارهای غیرمحتمل را انجام دهند و در عین حال فرصتی برای اثبات توانایی‌های خود پیدا می‌کنند. خلاقیت فیلم درخشان است؛ شخصیت‌ها، فضاسازی‌ها و سیر روایی با صداقت و وسواس ساخته شده‌اند. نه تنها دیزنی یا پیکسار، حتی هالیوود هم در مقابل چنین آثاری رقابتی جدی دارد. فیلم‌هایی مانند این، شازده کوچولو و آستریکس می‌توانند به رشد سریع‌تر و ارتقای استانداردهای صنعت انیمیشن فرانسه کمک کنند. این اثر کوتاه و شیرین است؛ البته با وجود دنیای خیال‌انگیز زیبا، خط داستانی تا حدودی کلیشه‌ای است، یعنی همان فرمول‌ کهنه با شخصیت‌هایی نو اجرا شده است. «چی؟ فکر می‌کنی ماجراجویی یعنی سوار شدن بر تک‌شاخ و رفتن با الف‌ها؟ خبر بد: ما در یک قصهٔ پریان زندگی نمی‌کنیم.» مثل هر فیلم فانتزی دیگری، معمولاً اتفاقی ناخوشایند در آغاز رخ می‌دهد و مابقی داستان تلاش برای حل آن است، که اغلب مسیری طولانی و سرشار از آزمون‌ها می‌شود. این چارچوب را می‌دانیم، اما دیدن اجرای آن در قاب فیلم است که جذاب است. ایرادی هم در این ساختار نیست؛ نکتهٔ کلیدی در موفقیت فیلم، هوشمندی روایت آن است و به نظرم این فیلم در این زمینه موفق عمل کرده است. امیدوارم شما هم پس از دیدن آن همین برداشت را داشته باشید. به‌وضوح فیلمی مخصوص کودکان است، اما دلیل نمی‌بینم بزرگ‌ترها از دیدن آن پرهیز کنند. این نوع داستان‌ها را همهٔ بزرگ‌سالان با تخیل خود آفریده‌اند و خلق چنین اثری کار ساده‌ای نیست. می‌توان آن را به دنیای واقعی‌مان تشبیه کرد؛ اینکه چگونه نژادها و گروه‌های مختلف می‌توانند در صلح کنار هم زیست کنند. میان دو جهان، دنیایی نازک هم وجود دارد که هم مرز میان آن‌هاست و هم پیوندشان؛ هرچقدر از تماشای فیلم لذت ببرید، بیشتر به کار و انگیزهٔ سازندگان آن احترام می‌گذارید — الهام‌بخش به‌خصوص برای کودکان. بخش‌هایی از فیلم با انیمیشن‌های محبوب جهانی قابل مقایسه است، هرچند نه به‌طور کامل و فقط در برخی جنبه‌ها. شاید به خاطر اشتراکات خلاقانه باشد، اما فکر می‌کنم نویسندگان کار فوق‌العاده‌ای با فیلمنامه انجام داده‌اند، به‌ویژه که منبع اصلی و مشهوری مثل کتاب نداشته‌اند. من فیلم را کمی دیر دیدم، اما خوشحالم که از دستش ندادم — مدت‌ها پیش چشمم به آن افتاده بود اما فرصت مناسب تا همین حالا فراهم نشده بود. دیدن فیلم برایم تسکین‌بخش بود و واقعاً آن را دوست داشتم. موسیقی خوب تنظیم شده و موسیقی پس‌زمینه با تصاویر رنگارنگ و جذاب به‌خوبی هم‌خوانی داشت. فیلم چند جایزهٔ بین‌المللی هم کسب کرده است. امیدوارم دنباله‌ای برایش ساخته شود؛ معمولاً این اتفاق در انیمیشن فرانسه رایج نیست و نتایج گیشه هم چندان به نفعش نبود. فکر می‌کنم فیلم تا حدی کم‌ارزش‌گذاری شده و قطعاً کم‌تر شناخته شده است. اگر از طرفداران انیمیشن هستید، ارزش دیدن دارد. مثل یک فیلم هالیوودی به نظر می‌رسد، اما به زبان فرانسوی. پیشنهاد می‌کنم ببینید. امتیاز: 8/10