فیلم Lisbon 1956

ری میلند در این درام ساحلی نسبتاً باکلاس نقش قابل‌توجهی دارد. او ("کپیتان ایوانز") با پیشنهاد ده هزار دلار از سوی مِاورُس (کلود رینز)، مرد خوش‌ظاهر اما کاملاً بی‌وجدان، وسوسه می‌شود که عملیات معمول قاچاق برندی خود را متوقف کند و یک آمریکایی ثروتمند که تازگی‌ها ربوده شده را به پرتغال برساند. کل این ماجرا توسط سیلویا (مورین اوهارا)، همسر جوان‌تر صنعتگری که اسیر شده،...

ری میلند در این درام ساحلی نسبتاً باکلاس نقش قابل‌توجهی دارد. او ("کپیتان ایوانز") با پیشنهاد ده هزار دلار از سوی مِاورُس (کلود رینز)، مرد خوش‌ظاهر اما کاملاً بی‌وجدان، وسوسه می‌شود که عملیات معمول قاچاق برندی خود را متوقف کند و یک آمریکایی ثروتمند که تازگی‌ها ربوده شده را به پرتغال برساند. کل این ماجرا توسط سیلویا (مورین اوهارا)، همسر جوان‌تر صنعتگری که اسیر شده، تأمین مالی می‌شود؛ بنابراین وسوسه‌هایی برای تسریع در دستیابی به پول و توزیع دوباره آن به‌وجود می‌آید. ایوانز در اینجا مثل آهن‌ربای زنان عمل می‌کند و توجه ماریا (ایوون فورنو) که برای مِاورُس کار می‌کند را هم جلب می‌کند؛ این امر باعث خشم دست‌یارِ مِاورُس، سِرافیم (فرانسیس لدرر)، می‌گردد. در این نبرد دل‌ها، زیرکی‌ها و خیانت‌ها چه کسی پیروز خواهد شد؟ خودِ داستان نسبتاً محکم است و رینز به‌خوبی نقش کلاهبردار دورو را ایفا می‌کند، اما اوهارا همیشه وقتی نقشِ بازتری داشت بهتر بود؛ در اینجا شخصیتش محدود و تا حدی خفه شده و ایفای نقش میلند نیز چندان برجسته نیست. عناصر تعلیقی فیلم خیلی زود در رابطه مثلثی غرق می‌شوند و حتی بخش‌های تهدیدآمیز هم به‌خوبی پرداخته نشده‌اند. فیلم از نظر بصری جذاب است و نلسون رایدل با بهره‌گیری از موسیقی سنتی پرتغالی جادویی به فضا داده، اما باقیِ کار چندان تأثیرگذار نیست. تماشای جمعی از حرفه‌ای‌ها در کارشان دیدنی است، ولی خودِ فیلم به‌یادماندنی نیست.