فیلم 1971 Four Flies on Grey Velvet

این فیلم می‌توانست برای من بهتر باشد اگر داریو آرجنتو بازیگر خوش‌چهره و بی‌دفاع، مایکل براندون را در نقش اصلی انتخاب نمی‌کرد. او در نقش "رابرتو"، درامر یک گروه راک متوسط، بازی می‌کند که به این فکر می‌افتد که کسی او را دنبال می‌کند! یک شب، او در یک خانه اپرای متروکه کمین می‌کند و این مرد را دستگیر می‌کند، اما در جریان درگیری موفق...

این فیلم می‌توانست برای من بهتر باشد اگر داریو آرجنتو بازیگر خوش‌چهره و بی‌دفاع، مایکل براندون را در نقش اصلی انتخاب نمی‌کرد. او در نقش "رابرتو"، درامر یک گروه راک متوسط، بازی می‌کند که به این فکر می‌افتد که کسی او را دنبال می‌کند! یک شب، او در یک خانه اپرای متروکه کمین می‌کند و این مرد را دستگیر می‌کند، اما در جریان درگیری موفق می‌شود به این سایه خویش آسیب بزند و او را به قتل برساند. اگر این کافی نبود، روز بعد، عکسی از خودش در حال انجام این کار دریافت می‌کند و حالا، به‌طور طبیعی، در معرض باج‌خواهی قرار دارد. اما توسط چه کسی؟ و چرا؟ به هر حال، بهتر است هر چه زودتر متوجه شود، زیرا به تدریج متوجه می‌شویم که بسیاری از افرادی که با او مرتبط‌اند نیز در دام دشمن جدیدش گرفتار شده‌اند! در بعضی مواقع این فیلم عمداً خنده‌دار است. شاید گاهی کمی ساختگی به نظر برسد، اما لحظاتی وجود دارد که لبخند به لب می‌آورد، زیرا شخصیت‌ها برای ورود (و خروج) از ماجرا با هم تصادف می‌کنند. پایان فیلم - خوب، این یک چرخش غیرمنتظره است که واقعاً باعث می‌شود فیلم ارزش دیدن داشته باشد. این اثر بهترین کار آرجنتو نیست، اما احتمالاً بهترین کار براندون است و با اینکه کمی طولانی و نازک پخش شده، هنوز هم ارزش یک نگاهی را دارد.