فیلم Hush…Hush Sweet Charlotte 1964

هذیان باشکوهِ گوتیک جنوبی Hush…Hush, Sweet Charlotte را رابرت آلدرایچ کارگردانی کرده و هنری فِرَلو و لوکاس هلر فیلمنامه‌اش را نوشته‌اند. بازیگران فیلم بت دیویس، اولیویا دهاویلند، جوزف کاتن، اگنس مورهد، سسیل کلوا و مِری آستور هستند. موسیقی اثر از فرانک دی ول و فیلم‌برداری از جوزف اف. بیروک است. فیلم با سال ۱۹۲۷ آغاز می‌شود، در عمارتِ مزرعه‌ای سام هولیس (ویکتور بونو) در لوئیزیانا؛ شارلوت هولیس...

هذیان باشکوهِ گوتیک جنوبی Hush…Hush, Sweet Charlotte را رابرت آلدرایچ کارگردانی کرده و هنری فِرَلو و لوکاس هلر فیلمنامه‌اش را نوشته‌اند. بازیگران فیلم بت دیویس، اولیویا دهاویلند، جوزف کاتن، اگنس مورهد، سسیل کلوا و مِری آستور هستند. موسیقی اثر از فرانک دی ول و فیلم‌برداری از جوزف اف. بیروک است. فیلم با سال ۱۹۲۷ آغاز می‌شود، در عمارتِ مزرعه‌ای سام هولیس (ویکتور بونو) در لوئیزیانا؛ شارلوت هولیس (دیویس) با مردی متأهل به‌نام جان مَیو (بروس درن) رابطه دارد. پس از یک مشاجرهٔ تند بین سام و جان، جان به‌طور بی‌رحمانه‌ای توسط ضارب نامعلومی به قتل می‌رسد و تنها شارلوت است که در صحنه با خون پوشیده ظاهر می‌شود. سپس به زمان حال بازمی‌گردیم؛ حالا تنها شارلوت و سرپرست خانه‌اش، ولما (مورهد)، در عمارت هولیس زندگی می‌کنند، چرا که سام سال‌ها پیش فوت کرده است. شارلوت از تأثیرِ خاطرات گذشته دچار آسیب روانی شده، گوشه‌گیر است و مردم شهر او را به‌عنوان «مریض روانی محلی» می‌شناسند. وقتی سازندگان درصدد بازکردن جاده‌ای از میان زمین هولیس برمی‌آیند، شارلوت برای بازدید، دخترعمو‌اش میریام (دهاویلند) را احضار می‌کند؛ اما حوادث عجیب آغاز می‌شود و ممکن است شارلوت بار دیگر و برای همیشه از حاشیهٔ جنون عبور کند. فیلم با دو ساعت و سیزده دقیقه کمی طولانی‌ست و گاهی بیش از حد هذیانی می‌شود، اما Hush…Hush, Sweet Charlotte همچنان تجربه‌ای باشکوه و به‌نوعی درخورِ ژانرِ گینول/گوتیک ارائه می‌دهد. فضا عالی است؛ باتون روژ با درختان نجواکننده و شاخ‌وبرگِ تهدیدآمیز، و عمارت هولیس به‌عنوان مکانی پر از رازهای تاریک، راهروهای سایه‌دار و فروپاشی روانی نمایش داده می‌شود. عکس‌برداری سیاه‌وسفیدِ بیروک از بدبختی و آشوب عاطفی حاکم بر مکان لذت می‌برد و آلدرایچِ درخشان بازی‌های سرشار از هذیانِ دیویس و مورهد را رها می‌کند، درحالی‌که بازیگران دیگر نقشِ مکملیِ کنترل‌شده و مؤثر ایفا می‌کنند. عنصر معمایی قوی‌ای قصه را پیش می‌برد؛ آن‌چه ما درست می‌پنداریم شاید حقیقت نباشد. روایت به‌طرزی ماهرانه گذشته‌ها را افشا می‌کند، سرنخ‌ها و انگیزه‌ها در هوای ملغمه‌وارِ گوتیک به‌شکلی وسوسه‌انگیز معلق می‌مانند، و پایان‌بندی هم ناامیدکننده نیست—چندین غافلگیری دارد و فیلم را به‌خوبی جمع‌بندی می‌کند. برای همراهی، می‌توان آن را همراه با کمی ویسکی «سور ماش» تصور کرد؛ Hush…Hush, Sweet Charlotte گوتیکِ جنوبی است با تمامِ زنگ‌ها و چراغ‌هایش. 8/10