فیلم Deaf 2025

پاتر «آنگلا» (میریام گارلو) همراه با «هکتور» (آلوارو سروانتس) زندگی می‌کند و در انتظار تولد فرزندشان است. آنگلا ناشنواست؛ وضعیتی که در کودکی برایش پیش آمده، اما هکتور شنواست و با نزدیک شدن زمان تولد، نگران‌اند که آیا نوزاد شنوا خواهد بود یا نه. خوشبختانه نوزاد سالم به دنیا می‌آید و در ابتدا به‌نظر می‌رسد شنواست، اما هرچه بزرگ‌تر می‌شود و با خانواده شنوا و...

پاتر «آنگلا» (میریام گارلو) همراه با «هکتور» (آلوارو سروانتس) زندگی می‌کند و در انتظار تولد فرزندشان است. آنگلا ناشنواست؛ وضعیتی که در کودکی برایش پیش آمده، اما هکتور شنواست و با نزدیک شدن زمان تولد، نگران‌اند که آیا نوزاد شنوا خواهد بود یا نه. خوشبختانه نوزاد سالم به دنیا می‌آید و در ابتدا به‌نظر می‌رسد شنواست، اما هرچه بزرگ‌تر می‌شود و با خانواده شنوا و با پدرش در ارتباط قرار می‌گیرد، آنگلا احساس تنهایی، طردشدگی و گاهی آسیب‌پذیری می‌کند؛ در حالی که تلاش می‌کند در دنیایی که به‌ندرت درک می‌کند او چه چیزهایی را نمی‌شنود، زندگی عادی والدینی داشته باشد. اجرای گارلو در این نقش قوی است و فیلم موضوعات قابل‌تأمل و معتبری را مطرح می‌کند، اما اجرای سروانتس نسبتاً ضعیف به‌نظر می‌رسد و روایت گاهی دچار ابهام است—گاه حتی به سمت ملودرام کشیده می‌شود. فیلم تمایل دارد موقعیت‌هایی ساختگی خلق کند، به‌ویژه در سکانس طولانی زایمان و پس از آن میان زوج، که بیشتر به‌نظر برای برجسته‌سازی مشکلات آن‌ها طراحی شده تا اینکه برای یک زوج ظاهراً مستحکم و عاشق، باورپذیر باشند. فیلم نوری قدرتمند بر مسائل آگاهی و هم‌پذیری می‌تاباند، اما به‌عنوان یک درام برای من کافی نبود. ارزش تماشا دارد، اما به‌نظر می‌رسد بیش از حد روی پیامش پافشاری کرده و شخصیت‌ها را به‌طور کامل پردازش نکرده است.