فیلم Them! 1954

علمی-تخیلی کلاسیک و جذاب! این فیلم هفت روز پس از تولد من اکران شد! (همه‌چیز به دلیل آزمایش‌های هسته‌ای بود، البته.) در فیلم‌های دههٔ پنجاه انگار همه چیز به خاطر همین اتفاقات است: موجودات ریز تبدیل به جانورانی به اندازهٔ اتومبیل یا بزرگ‌تر می‌شوند و در جست‌وجوی شکر — یا شاید یک کارخانهٔ شکلات — مناطق روستایی را ویران می‌کنند. طبیعتاً آدم‌ها در راه‌شان قرار...

علمی-تخیلی کلاسیک و جذاب! این فیلم هفت روز پس از تولد من اکران شد! (همه‌چیز به دلیل آزمایش‌های هسته‌ای بود، البته.) در فیلم‌های دههٔ پنجاه انگار همه چیز به خاطر همین اتفاقات است: موجودات ریز تبدیل به جانورانی به اندازهٔ اتومبیل یا بزرگ‌تر می‌شوند و در جست‌وجوی شکر — یا شاید یک کارخانهٔ شکلات — مناطق روستایی را ویران می‌کنند. طبیعتاً آدم‌ها در راه‌شان قرار می‌گیرند و سریعاً با انبرهای غول‌آسایشان از بین می‌روند. بازیگران هم بسیار خوب‌اند. قطعاً دیدنی است. مرگ‌های عجیب و غریبی در بیابان نیومکزیکو رخ می‌دهد و مشخص می‌شود که این‌ها کار مورچه‌های غول‌آسایی است که در پی آزمایش‌های بمب اتمی آن‌جا جهش یافته‌اند. مشکل وقتی جدی می‌شود که یکی از مورچه‌های ملکه از آن‌جا فرار کرده و به لس‌آنجلس می‌رسد و شروع به گذاشتن تخم‌هایی می‌کند که ممکن است به نابودی بشر منجر شود. این فیلم داستانی هشدارآمیز دربارهٔ دستکاری علمی است که با تم جنگ سرد و از بین بردن تهدید علیه کشور درآمیخته شده است. صحنه‌های بسیار خوبی دارد؛ از جمله برخورد اول در بیابان که در طوفان شن اتفاق می‌افتد و نبرد نهایی در زیرزمین. فیلم به‌اندازهٔ کافی حس پارانویا را منتقل می‌کند؛ احساسی که در آغاز عصر هسته‌ای بیش‌تر نمود یافت. عروسک‌گردانی و جلوه‌های ویژه در سطح بسیار بالایی برای آن زمان قرار دارند (رالف آیرز — نامزد جایزهٔ اسکار) و کارگردانی گوردون داگلاس یکی از تلاش‌های موفق در این ژانر است. داستان منسجم، ایرادات مربوط به قابل‌باور بودن را خنثی می‌کند و بازی‌ها، با توجه به نوع فیلم، از استاندارد قابل‌قبولی برخوردارند؛ جیمز ویت‌مور، ادموند گوئن و جوآن ولدن به آن قوت می‌بخشند. این فیلم در سال 1954 پرفروش‌ترین اثر استودیو وارنر برادرز شد و به‌راحتی می‌توان دلیلش را فهمید: اثری محکم که از جمله فیلم‌های برتر یک ژانر نسبتاً مورد بی‌مهری قرارگرفته است. امتیاز: 8/10