فیلم Ruby Gentry 1952

جنیفر جونز در نقش روبیِ جذاب اما در واقع تا حدی سمی، بازی نسبتاً خوبی ارائه می‌دهد. او از منطقهٔ فقیرنشینِ شهر آمده و آرزو دارد به طبقهٔ متوسط این جامعه در کارولینای شمالی وارد شود. حادثه‌ای ناخوشایند و سپس ملاقات تصادفی با لتیِ مهربان اما بیمار (جوزفین هاچینسون) مقدمهٔ ورود او به این مسیر است. روبی باید با خانوادهٔ متمول جنتری زندگی کند و...

جنیفر جونز در نقش روبیِ جذاب اما در واقع تا حدی سمی، بازی نسبتاً خوبی ارائه می‌دهد. او از منطقهٔ فقیرنشینِ شهر آمده و آرزو دارد به طبقهٔ متوسط این جامعه در کارولینای شمالی وارد شود. حادثه‌ای ناخوشایند و سپس ملاقات تصادفی با لتیِ مهربان اما بیمار (جوزفین هاچینسون) مقدمهٔ ورود او به این مسیر است. روبی باید با خانوادهٔ متمول جنتری زندگی کند و همراه با شوهر لِتی، جیم (کارل مالکدن)، از زن ناتوان مراقبت کند. با رشد او، توجه بسیاری جلب می‌شود، به‌ویژه توجه بویک (چارلتون هستون). بویک رؤیایی در سر دارد اما در مقابل جیمِ اکنون بیوه که تصمیم به ازدواج با روبی می‌گیرد حرفی برای گفتن ندارد. این‌جا نفاق و از خودبینی دوستان دورو ظهور می‌کند — احساساتی که با وقوع یک تراژدی دریایی شدت می‌گیرد و او را مقابل تقریباً همهٔ شهر قرار می‌دهد، حتی برادر خشمگینش جِوِل (جیمز اندرسون). انتقام ممکن است از آنِ خدا باشد، اما روبی که اکنون ثروتمند و قدرتمند شده، به‌خوبی تلاش می‌کند انتقام بسیاری را از جمله از بویک بگیرد — هرچند شاید او برای طرح انتقام روبی بیش از حد قوی باشد. سه بازیگر اصلی در کنار هم عملکرد خوبی دارند و داستانی نسبتاً محکم را در هشتاد دقیقهٔ درامی که تا حد زیادی خالی از احساسات است می‌سازند. پایان را دوست نداشتم، اما حدس‌زدنی نیست و احتمالاً تنها راه منطقی‌ای است که این قصهِٔ «از پستی به ثروتی تا حدی تهی» می‌توانست به آن ختم شود. دیدنی است.