فیلم 12 Angry Men 1997

بازسازی‌ای بی‌نیاز و غیرضروری؛ با این حال بسیار خوش‌ساخت و بی‌توهین به اثر اصلی. وقتی بازسازی فیلمی که این‌قدر تحسین‌شده و در حافظه‌ی سینمادوستان جاودانه شده منتشر می‌شود، معمولاً واکنش‌ها این است که بازسازی کاملاً غیرضروری‌ست و نسخه‌ی اصلی همیشه برتر است. این فیلم دقیقاً در زمره‌ی آن بازسازی‌هایی است که دلیلی برای وجود ندارند و شاید به‌همین دلیل تقریباً از دید همگان کنار گذاشته شد؛...

بازسازی‌ای بی‌نیاز و غیرضروری؛ با این حال بسیار خوش‌ساخت و بی‌توهین به اثر اصلی. وقتی بازسازی فیلمی که این‌قدر تحسین‌شده و در حافظه‌ی سینمادوستان جاودانه شده منتشر می‌شود، معمولاً واکنش‌ها این است که بازسازی کاملاً غیرضروری‌ست و نسخه‌ی اصلی همیشه برتر است. این فیلم دقیقاً در زمره‌ی آن بازسازی‌هایی است که دلیلی برای وجود ندارند و شاید به‌همین دلیل تقریباً از دید همگان کنار گذاشته شد؛ توجه چندانی جلب نکرد، مستقیم به تلویزیون رفت و بدون سروصدا محو شد. باید اعتراف کنم این بازسازی ضرورتی نداشت؛ فیلم اصلی ارزشمند است و نیازی به چنین کاری نداشت. با این حال تولید تلویزیونی حاضر هم نقاط قوتی دارد که نباید نادیده گرفته شوند. یکی از بزرگ‌ترین امتیازات فیلم، بازیگران آن‌اند: شخصیت‌های نسخه‌ی اصلی حفظ شده‌اند، اما بازآفرینی‌شان با دقت انجام شده و تنوع نژادی بیشتر شده است. همه‌ی بازیگران انتخاب‌شده خوب‌اند و اجرای قابل‌توجهی ارائه می‌دهند. جک لِمان و جورج اسکات سزاوار تمام توجه‌اند با بازی‌هایی سترگ و تاثیرگذار، و تماشای اجراهای جیمز گاندولفینی، اسی دیویس، هیو کرونین و دوریان هاروود نیز ارزش دارد. به‌عنوان یک فیلم ساخته‌شده برای تلویزیون هم کار می‌کند. شاید نتوان آن را کاملاً «سینمایی» دانست، اما دیدنش روی پرده‌ی سینما هم تعجب‌آور نخواهد بود. فیلم‌برداری خوب است، طراحی صحنه و لباس مطابق انتظارند، و اثر در عمل نسخه‌ای مدرن‌شده از نمونه‌ی قدیمی است. اگرچه بی‌نیاز بود و هرگز جای نسخه‌ی اصلی را نخواهد گرفت، با این وجود یک بازسازی خوش‌ساخت و قابل‌اعتنایی است.