فیلم The Human Beast 1938

باید صادق باشم: این فیلم چندان مرا تحت‌تأثیر قرار نداد. هرچند ژان رِنوار فیلمی زمخت و واقعی ساخته که حسِ واقعی زندگی در راه‌آهن فرانسه در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ را منتقل می‌کند، اما به‌نظرم بسیاری از ظرافت‌ها هنگام انتقال از کتاب به پردهٔ سینما از دست رفته‌اند. «روبوه» مردی چهل‌ساله و کنترل‌چی راه‌آهن است که زنی بسیار جوان‌تر از خود دارد. وقتی درمی‌یابد او با پدرخوانده‌اش...

باید صادق باشم: این فیلم چندان مرا تحت‌تأثیر قرار نداد. هرچند ژان رِنوار فیلمی زمخت و واقعی ساخته که حسِ واقعی زندگی در راه‌آهن فرانسه در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ را منتقل می‌کند، اما به‌نظرم بسیاری از ظرافت‌ها هنگام انتقال از کتاب به پردهٔ سینما از دست رفته‌اند. «روبوه» مردی چهل‌ساله و کنترل‌چی راه‌آهن است که زنی بسیار جوان‌تر از خود دارد. وقتی درمی‌یابد او با پدرخوانده‌اش رابطه‌ای داشته، او را مجبور می‌کند در قطارِ در حرکت قرار ملاقاتی بگذارند و آن مرد را می‌کشد. ژاک لانتیه (با اجرای قویِ ژان گابن) خود شاهد خروج آن‌ها از کوپه است اما این ماجرا را نمی‌گوید و در رسیدگی‌های بعدی از آن‌ها حمایت می‌کند—او هم به زن دل‌باخته شده است. بدون شک صحنه‌هایی مسحورکننده وجود دارد، به‌ویژه زمانی که رابطهٔ او با زن فِیتال—سیمون سیمون که ظاهری نسبتاً بی‌رمق دارد—به‌طرز سمی‌ای تبدیل می‌شود؛ با این حال قصه برای من واقعاً شعله‌ور نمی‌شود. این برداشت از رمان زولا تا حدودی ملودراماتیک است و اگرچه در کلیت به کتاب وفادار مانده، از بسیاری از ظرائف خالی است. فیلم با نشان‌دادن صریحِ همه‌چیز به‌جای واگذارکردن ساخت احساسات به تخیلِ بیننده—که می‌توانست پیچیدگی روابط و شیاطین درونی سه شخصیت اصلی را بهتر منتقل کند—به شخصیت‌پردازی‌های برجسته و قاطع می‌رسد که من چندان نپسندیدم؛ نتوانستم با آن‌ها همان‌گونه همدلی کنم که هنگام خواندن کتاب داشتم. از سوی دیگر، جوزف کازما موسیقی‌ای فوق‌العاده فراهم کرده و فیلم‌برداری، به‌ویژه در محیط قطارها و پیرامونشان، بسیار اصیل و قابل‌تحسین است. در مجموع فیلمی خوب است، اما نه عالی.