سریال Baby Reindeer

دو اپیزود اول شبیه یک داستان کمدی درباره یک تعقیب‌کننده است؛ اپیزود سوم کابوسی است که خیلی چیزها را توضیح می‌دهد؛ دو اپیزود پایانی پیامدها را نشان می‌دهد، تا پایان غم‌انگیز و با پایانی باز که جای تفسیر باقی می‌گذارد (این واقعاً اسپویل نیست). براساس داستان واقعی کمدین اسکاتلندی ریچارد گد است که سریال را نوشته و در آن بازی هم کرده؛ بازی گد قوی...

دو اپیزود اول شبیه یک داستان کمدی درباره یک تعقیب‌کننده است؛ اپیزود سوم کابوسی است که خیلی چیزها را توضیح می‌دهد؛ دو اپیزود پایانی پیامدها را نشان می‌دهد، تا پایان غم‌انگیز و با پایانی باز که جای تفسیر باقی می‌گذارد (این واقعاً اسپویل نیست). براساس داستان واقعی کمدین اسکاتلندی ریچارد گد است که سریال را نوشته و در آن بازی هم کرده؛ بازی گد قوی است. فقط در صورتی تماشا کنید که حوصله‌ی موضوع سنگین را دارید. امتیاز: 8 / A−. این چه بود؟ شروع سریال امیدوارکننده است و با اشاره‌ای به «داستان واقعی» همراه است. بعضی اپیزودها خوب‌اند، اما از قسمت‌های ۳–۴ به بعد، شخصیت اصلی اشتباهات بسیار نادری مرتکب می‌شود به‌طوری که همدردی‌ام با او را از دست دادم. او به‌شدت آزار دیده، ترسیده و نگرانِ تعقیب‌کننده‌اش است، اما هم‌زمان کارهای بی‌منطقی انجام می‌دهد: او را تا خانه‌اش تعقیب می‌کند، با او قرار می‌گذارد، پیام‌های دوپهلو می‌فرستد و حتی با او رابطه برقرار می‌کند. متأسفم، بعد از این دیگر رأی من را از دست دادی. پایان سریال هم پیام دوپهلو دارد؛ مثلاً مرتکب هم قربانی است و این‌گونه پیام‌ها. اگر بر این منطق پافشاری کنیم، هر مجرمی یک «داستان غم‌انگیز» دارد و این هیچ‌گاه رفتار بد را توجیه نمی‌کند. کلیت سریال جذاب است اما وقتی غیرمنطقی می‌شود آزاردهنده می‌شود. از نظر من: 6/10.