سریال The Comey Rule

من کتاب کومی را نخوانده‌ام، اما رویدادها را هنگام وقوع دنبال کردم و به نظرم تصویر نسبتاً دقیقی از آنچه رخ داد ارائه شده است. با این حال، تعجب نمی‌کنم اگر کمی جانبداری در جهت بهتر نشان دادن کومی در آن وجود داشته باشد — در نهایت هر کدام‌مان ستاره‌ی زندگی خودمان هستیم و این کتاب، به هر حال، از آنِ اوست. نمایش تا حدودی سرگرم‌کننده...

من کتاب کومی را نخوانده‌ام، اما رویدادها را هنگام وقوع دنبال کردم و به نظرم تصویر نسبتاً دقیقی از آنچه رخ داد ارائه شده است. با این حال، تعجب نمی‌کنم اگر کمی جانبداری در جهت بهتر نشان دادن کومی در آن وجود داشته باشد — در نهایت هر کدام‌مان ستاره‌ی زندگی خودمان هستیم و این کتاب، به هر حال، از آنِ اوست. نمایش تا حدودی سرگرم‌کننده بود و برایم چند نقطه‌نامشخص را به هم وصل کرد، مثلاً داستان فرعی دو مأمور اف‌بی‌آی که رئیس‌جمهور شکست‌خورده در تجمعاتش سعی کرد با تقلید از چیزی که خودش آن را یک صحنهٔ جنسی می‌پنداشت، آن‌ها را خوار کند؛ حالا که فکر می‌کنم، شاید این توضیحی باشد برای اینکه چرا خودش مجبور بود برای روسپی‌های گران‌قیمت پول پرداخت کند. قبلاً مطمئن نبودم آن‌ها چطور در سیر کلی وقایع جای می‌گرفتند. بدیهی است که حدود سی درصد از رأی‌دهندگان این کشور احتمالاً از همان پنج دقیقه‌ای که این برنامه را دیدند متنفر شدند، و باید بگویم این اثر به زحمت می‌تواند شاهکار سینمایی نامیده شود یا داستانی باشد که واقعاً لازم بود گفته شود؛ اما همان‌طور که گفتم، برای من چند جای خالی را پر کرد و خواندن کتاب را بی‌نیازم ساخت، پس ظاهراً از دیدن آن خوش‌حالم. اگر روزی کتاب، مانند «هکل‌بری فین» و دیگر آثار «خطرناک»، ممنوع شود، لااقل پیام آن — هرچند اندک — را از دست نداده‌ام.