فیلم Pusher III 2005

از دید من ضعیف‌ترینِ این سه‌گانه است. در بخش‌های زیادی از فیلم «Pusher 3» واقعاً جذبش نشدم و حس می‌داد ۶ از ۱۰ است، اما وقتی چند سکانس پایانیِ دلخراش (ببخشید بابت بازی لفظی؟) تمام شد، در واقع از تماشای آن چندان ناراضی نبودم. همان‌طور که گفتم، فکر می‌کنم از دو فیلم قبلی ضعیف‌تر است اما با این حال تا حدودی جواب می‌دهد. دلیل اصلیِ این...

از دید من ضعیف‌ترینِ این سه‌گانه است. در بخش‌های زیادی از فیلم «Pusher 3» واقعاً جذبش نشدم و حس می‌داد ۶ از ۱۰ است، اما وقتی چند سکانس پایانیِ دلخراش (ببخشید بابت بازی لفظی؟) تمام شد، در واقع از تماشای آن چندان ناراضی نبودم. همان‌طور که گفتم، فکر می‌کنم از دو فیلم قبلی ضعیف‌تر است اما با این حال تا حدودی جواب می‌دهد. دلیل اصلیِ این وضعیت زلاتکو بوریک است. نمی‌دانم چه چیزی در بازی نسبتاً کم‌جوش او هست، ولی تماشای اجراهایش را خیلی دوست دارم. او در فیلم‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۴ هم بازی محکمی دارد و در نسخهٔ ۲۰۱۲ هم خوشم آمد، پس وقتی بالاخره او را در نقش اصلی دیدم مردد بودم که آیا شایستگی نقش اول را دارد یا نه — اما تقریباً دارد. بوریک علاقه‌ام را به فیلم حفظ کرد؛ این یک واقعیت است. دیدم بعداً دوباره نقش میلو را در بازسازی ۲۰۱۲ ایفا کرده… عجیب است. یک روز باید آن را ببینم. باقیِ فیلم، اگر صادق باشم، فکرِ بزرگ دیگری در ذهنم برنمی‌انگیزد، اما آن پردهٔ پایانی را فراموش نخواهم کرد — آنها واقعاً تا ته قضیه رفتند.