فیلم Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life 2003

Cradle of Life هنوز هم یک ماجراجویی اکشن پرشور و سرشار از بدلکاری‌ها و تیراندازی‌هاست، اما این‌بار سبک و کارگردانی کلیشه‌ها را کم و لذت فیلم را زیاد کرده‌اند. فیلم از بودجه بیشتر، کارگردان جدید و کمی کمترِ فضاسازی‌های تصنعی سود می‌برد. هرچند هنوز لحظاتی ابلهانه دارد، اما این بار آن لحظات بیشتر حال و هوای فانتزی دارند تا صرفاً کلیشه‌ای — برایِ یک شخصیتِ...

Cradle of Life هنوز هم یک ماجراجویی اکشن پرشور و سرشار از بدلکاری‌ها و تیراندازی‌هاست، اما این‌بار سبک و کارگردانی کلیشه‌ها را کم و لذت فیلم را زیاد کرده‌اند. فیلم از بودجه بیشتر، کارگردان جدید و کمی کمترِ فضاسازی‌های تصنعی سود می‌برد. هرچند هنوز لحظاتی ابلهانه دارد، اما این بار آن لحظات بیشتر حال و هوای فانتزی دارند تا صرفاً کلیشه‌ای — برایِ یک شخصیتِ بازی ویدیویی گامی رو به جلوست. اگر قسمت اول تحت‌تأثیر جلوه‌های بصریِ فیلم‌هایی مثل Blade و ماتریکس بود، این دنباله بیشتر از مأموریت: غیرممکن درس گرفته است. لارا کرافت به‌عنوان یک مأمور باستان‌شناس جهان‌گرد و مسلح، هرچقدر هم بزرگ‌نمایی‌شده به‌نظر برسد، با بازی آنجلینا جولی و کارگردانی یان دِ بون ملموس‌تر و قابل‌باورتر شده است. احساس می‌شود جلوه‌های عملی و بدلکاری‌ها واقعی‌ترند و هیجان بیشتری ایجاد می‌کنند. حضور علاقه‌عاطفی دوجانبه و مرموز جرارد باتلر باعث شده داستان غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر و گیرا باقی بماند. درگیری‌های مسلحانه، لوکیشن‌های بکر و عجیب، خیل زیادی شرورِ قابل‌حذف و یک قهرمان زن اکشن تمام‌عیار که حسابی می‌تکاند—دیگر چه می‌شد خواست؟ به همان اندازه خوب مانند قسمت اول. دقیقاً شبیه بازی ویدیویی است؛ بنابراین داستان تا حد زیادی برای این شخصیت‌ها ساخته شده بود. در کل فیلم خوبی است. اگر هنوز شواهدی لازم بود، این فیلم ثابت می‌کند که جرارد باتلر بیشتر جنبه‌ی جذابیت ظاهری دارد! او نقش «تری»، یک دریایی سلطنتی پیشین را بازی می‌کند که به لارا (آنجلینا جولی) پیوسته تا در ماجراجویی‌ای دیگر جهان را نجات دهند. این‌بار ضدقهرمان خودمحورِ داستان، «ریس» (با بازی سی‌آران هینز) است که می‌کوشد طلسمی را به‌دست آورد تا اثرات فاجعه‌بار جعبهٔ افسانه‌ای پاندورا را آزاد کند و بر جهان تسلط یابد. سرنخ محل پنهان‌شدهٔ این شیء یک کرهٔ طلایی تپنده است و هر دو تیم کرافت و ریس می‌دانند اول باید آن را بیابند تا به قدرت نهایی دست یابند. نکتهٔ قابل‌توجه این دنباله حفظ آنجلینا جولی در تیم بازیگری و جذب جیمون هونسوست؛ داستانی روایت می‌کند که به فرهنگ‌های مختلف احترام می‌گذارد و پیغامِ «به برخی چیزها دست نزنید» را منتقل می‌کند. همان‌طور که همیشه، فیلم پر از اکشن، تخریب و کمی زبان‌بازی‌های هوشمندانه است و جولی واضحاً از رها کردن احتیاط و درگیر شدن با صحنه‌های پر از پردهٔ سبز و کابل‌های محکم لذت می‌برد. حس تهدیدی ملایم وجود دارد و تیم جلوه‌های ویژه جلوه‌های بصری مؤثری را خلق کرده‌اند که ریتم فیلم را تند و سرحال نگه می‌دارد. این یک فیلم ماجراجویی زودگذر است که ادعای چیز دیگری ندارد و بر همان اساس برای چند ساعت با پیوند دادن چند اپیزود مستقل، به‌راحتی تماشاگر را سرگرم می‌کند. باید بدانید از تماشا چه انتظاری دارید؛ اگر این پیش‌فرض را بپذیرید، ناامیدتان نمی‌کند.