فیلم Night Swim 2024

اولین عرضهٔ بزرگ سینمایی سال ۲۰۲۴ با عنوان Night Swim از راه رسیده و تولید شرکت بلوم‌هاوس تلاش دارد از موفقیت‌های پیشین این استودیو مانند M3gan و Five Nights at Freddy’s پیروی کند. فیلم دربارهٔ زوجی به نام‌های ری و ایو والتر (با بازی وایات راسل و کری کاندون) است؛ زوجی که در تلاش‌اند دو فرزندشان را بزرگ کنند و هم‌زمان با تشخیص ام‌اس ری کنار...

اولین عرضهٔ بزرگ سینمایی سال ۲۰۲۴ با عنوان Night Swim از راه رسیده و تولید شرکت بلوم‌هاوس تلاش دارد از موفقیت‌های پیشین این استودیو مانند M3gan و Five Nights at Freddy’s پیروی کند. فیلم دربارهٔ زوجی به نام‌های ری و ایو والتر (با بازی وایات راسل و کری کاندون) است؛ زوجی که در تلاش‌اند دو فرزندشان را بزرگ کنند و هم‌زمان با تشخیص ام‌اس ری کنار بیایند. ری که سابقهٔ بازی در لیگ برتر بیسبال را دارد، امیدوار است بتواند بر بیماری غلبه کند و دوباره به حرفهٔ خود بازگردد، هرچند اطرافیان زیاد به آن امیدوار نیستند. زندگی در سفر باعث شده ری بسیاری از اتفاق‌های مهم را از دست بدهد و رابطه‌اش با پسر خانواده فاصله بگیرد. ایو با شغلی جدید در مدرسه‌ای معتبر امکان تأمین بیمه برای ری و ادامهٔ تحصیل را به‌دست می‌آورد. خانواده خانه‌ای با استخر می‌خرند تا به‌جای اجاره ثبات بیشتری داشته باشند و از استخر به‌عنوان درمان استفاده کنند. کشف اینکه منبع آب استخر یک سفرهٔ آب زیرزمینی طبیعی است، باعث می‌شود ری فکر کند آب دارد او را شفا می‌دهد و به‌سرعت رو به بهبودی می‌رود. اما واقعیت چیز دیگری است: استخر اسرار تاریکی دارد که به دهه‌ها قبل بازمی‌گردد و خانواده را درگیر نیروهایی فراتر از کنترلشان می‌کند که تلاش می‌کنند زنده بمانند. ایدهٔ فیلم جذاب است، اما گاهی حس آشنا و تداعی‌شده از آثار دیگر به ذهن می‌آید و بعضی از موقعیت‌های شوک‌آور آن برای همهٔ تماشاگران مؤثر نیست — البته نویسندهٔ یکی از نقدها اشاره کرده که خودش آدمِ خیلی زودترسانی نیست. بازیگران به‌خوبی انتخاب شده‌اند، اما گاهی برای نتایج بعضی شخصیت‌ها اهمیت کمتری احساس می‌شود و نگرانی نقدها بیشتر معطوف به توضیح کلی عناصر فراطبیعی فیلم است. کارگردان و هم‌نویسنده، برایس مک‌گیر، فیلم کوتاهش را به‌خوبی به اثر بلند تبدیل کرده و فیلم تا حدی خواسته‌های طرفداران ژانر را برآورده می‌کند؛ در مجموع تماشای آن لذت‌بخش است و رنگ‌وبوی متفاوتی نسبت به ترسناک‌های سنتی «هیولا یا روان‌پریش در شهر» دارد. یکی از نقدها امتیاز ۳ از ۵ به فیلم داده است. نقد دیگری معتقد است فیلم نتوانسته از محدودیت‌های پایهٔ ژانر وحشت فراتر رود: با وجود اجرای ستایش‌شدهٔ بازیگران مثل وایات راسل، کری کاندون و بازیگر جوان آملی هوفرل، اتکای کارگردان به کلیشه‌های فراوان، پرش‌های پیش‌بینی‌شده (حتی اگر خوب اجرا شده باشند) و پرداخت ناکافی به تم‌ها و شخصیت‌ها در نهایت فیلم را تحت‌الشعاع انتخاب‌های روایی کم‌جاذبه‌اش قرار می‌دهد و پایان‌بندی شتاب‌زده و پیام‌دارِ آزاردهنده‌ای دارد. یکی از این منتقدان نمرهٔ D+ داده است. جزئیات بیشتری از داستان نشان می‌دهد پس از تمیز کردن لوله‌ها، مشخص می‌شود آب استخر مستقیماً از سفرهٔ آب تأمین می‌شود و احتمال دارد مواد معدنی‌ای داشته باشد که به درمان ری کمک می‌کند. پس از چند بار شنا، وضعیت او به‌طور قابل‌توجهی بهبود می‌یابد، اما خانواده کم‌کم متوجه شرارت نهفته‌ای در آب می‌شوند. هر عضو خانواده تجربه‌هایی از بدخواهی می‌کند که ایو را به دنبال مالک قبلی می‌فرستد و او تأیید نهاییِ کشف ایو را به‌طرزی تهدیدآمیز ارائه می‌دهد: ظاهراً این استخر منفعتی دارد که در برابرش قربانی هولناکی مطالبه می‌کند. فیلم با ریتم مناسب و بدون تکیهٔ زیاد بر جلوه‌های ویژه ساخته شده؛ صدا، نور لرزان و آبِ مکرراً کدر نقش‌های اصلی را در ایجاد ترس ایفا می‌کنند. بازیگری و فیلمنامه در سطح بالایی نیستند، اما فیلم در مقیاس آثار ترسناک بلوم‌هاوس در دستهٔ نسبتاً تهدیدآمیز قرار می‌گیرد و احتمالاً در سینما تاریک بهتر عمل می‌کند تا تماشای تلویزیونی که آن‌را معمولی جلوه می‌دهد. دیدگاه دیگری فیلم را «قابل قبول» در ژانر فراطبیعی توصیف می‌کند: اثری که چیز جدیدی به ژانر اضافه نمی‌کند و از آثار دیگر قرض می‌گیرد، اما برای نویسندهٔ این نقد سریع و سرگرم‌کننده بود و از عناصر ترسناک همراه با بازی‌های قابل‌قبول لذت برده است. وایات راسل و کری کاندون در نقش‌های اصلی خوب ظاهر شده‌اند و بازیگرانی مثل آملی هوفرل و گاوین وارن هم قابل‌قبول‌اند. فیلم حدود ۹۰ دقیقه است و خسته‌کننده نمی‌شود؛ هرچند اثرِ به‌یادماندنی‌ای نیست، اما قابل بازبینی هم توصیف شده است. در بین نظرات کوتاه‌تر هم آمده که فیلم ممکن است «بی‌معنی یا گاهی احمقانه» به‌نظر برسد، اما لحظات واقعیِ دلهره‌آور دارد و اگر دنبال ترسِ مرتبط با آب هستید، ارزش دیدن دارد؛ در مقابل، برخی آن را خسته‌کننده و بی‌رمق می‌دانند. خلاصهٔ کلی: Night Swim فیلمی با ایدهٔ جذاب و اجرای قابل‌قبول است که بازی‌های خوبی ارائه می‌دهد و از نظر فضاسازی و استفاده از عناصر صوتی و تصویری توانمند عمل می‌کند، اما با کلیشه‌ها، شخصیت‌پردازی ناقص و پایان‌بندی‌ای که برای برخی آزاردهنده است، محدود می‌شود؛ بازخوردها میان «سرگرم‌کننده و قابل قبول» تا «قابل فراموش» متغیر است.