فیلم Crocodile Dundee in Los Angeles 2001

**مرگ داندی؟** میک "کروکودیل" داندی (پاول هوگان) به همراه پسرش و سو چارلتون (لیندا کازلوفسکی)، همسر دیرینه‌اش، به لس آنجلس سفر کرده است. در دنیای سینما و هنر چیزی در حال اشتباه است و داندی به زودی در کانون این ماجرا قرار می‌گیرد. این فیلم بدون شک، بدترین قسمت از سه گانه کروکودیل داندی است، به حدی که انسان می‌پرسد چرا کسی در استودیو اجازه ساخت آن...

**مرگ داندی؟** میک "کروکودیل" داندی (پاول هوگان) به همراه پسرش و سو چارلتون (لیندا کازلوفسکی)، همسر دیرینه‌اش، به لس آنجلس سفر کرده است. در دنیای سینما و هنر چیزی در حال اشتباه است و داندی به زودی در کانون این ماجرا قرار می‌گیرد. این فیلم بدون شک، بدترین قسمت از سه گانه کروکودیل داندی است، به حدی که انسان می‌پرسد چرا کسی در استودیو اجازه ساخت آن را داده است؟ وقتی کروکودیل داندی II در سال 1988 منتشر شد، مشخص بود که بسیاری از جذابیت و ماجراجویی‌های فیلم اول به شدت کاهش یافته است. حالا 13 سال بعد، تصمیم به ساخت یک فیلم دیگر گرفته‌اند. به طرز عجیبی، این فیلم کاملاً بی‌ارزش نیست؛ بله، فرمول داستان خسته‌کننده شده است و واقعاً چند بار می‌توان کمدی "ماهی در آب" را تکرار کرد؟ اما در اینجا صحنه‌های واقعاً خنده‌داری وجود دارد که با کنایه‌های تند به صنعت سینما و سبک زندگی آمریکایی همراه است. هوگان و کازلوفسکی هنوز هم شخصیت‌های دوست‌داشتنی هستند و شیمی آنها به خوبی شکل گرفته است. اگر بتوانید از کلیشه‌های موجود بگذرید (فراموش کرده‌اند که این دیگر دهه 80 نیست!)، می‌توانید کمی سرگرمی از این فیلم بگیرید. این فیلم به سرعت فراموش‌شدنی است و قطعاً نیازی به آن نبود، اما برای طرفداران دو فیلم اول می‌تواند یک آرامش نسبی به همراه داشته باشد. نمره: 5.5 از 10 ***دنباله‌ای معمولی، اما با چند خنده واقعی*** سو (لیندا کازلوفسکی) باید برای چند هفته در یک روزنامه در لس آنجلس کار کند و بنابراین میک (پاول هوگان) و پسرشان همراه او می‌شوند. در حین تحقیق درباره یک شرکت تولید فیلم مشکوک، ماجراها آغاز می‌شود. "کروکودیل داندی در لس آنجلس" (2001) آخرین فیلم این سه‌گانه و به راحتی ضعیف‌ترین آن است. هوگان هنوز هم خودِ دوست‌داشتنی‌اش است و لیندا در 42 سالگی (در زمان فیلم‌برداری) زیباتر از همیشه به نظر می‌رسد، اما بسیاری از داستان بی‌روح است و قرار دادن مداوم محصولات تبلیغاتی آزاردهنده است. با این حال، فیلم بی‌معنا و دوست‌داشتنی است و من حداقل هفت بار از شوخی‌های خنده‌دار آن به خنده افتادم. مدت زمان فیلم 1 ساعت و 32 دقیقه است و در (غافل‌گیرکننده) استرالیا و لس آنجلس فیلم‌برداری شده است. نمره: C