فیلم Marnie 1964

ایده این بود که خودم را بکشم، نه اینکه به ماهی‌ها غذا بدهم. گاهی اوقات به عنوان آخرین فیلم خوب هچکاک ذکر می‌شود، اما «مارنی» واقعاً باید به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های این استاد شناخته شود! یک داستان مرموز و پیچیده از تمایلات سرکوب شده و دروغ‌های traumatising، «مارنی» به نظر من یکی از آثار برجسته هچکاک است. تیپی هدرن در نقش مارنی، زنی است که...

ایده این بود که خودم را بکشم، نه اینکه به ماهی‌ها غذا بدهم. گاهی اوقات به عنوان آخرین فیلم خوب هچکاک ذکر می‌شود، اما «مارنی» واقعاً باید به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های این استاد شناخته شود! یک داستان مرموز و پیچیده از تمایلات سرکوب شده و دروغ‌های traumatising، «مارنی» به نظر من یکی از آثار برجسته هچکاک است. تیپی هدرن در نقش مارنی، زنی است که هم دچار سرقت‌های کوچک است و هم دروغ‌گو، اما مشکلات او فراتر از آنچه که در ظاهر به نظر می‌رسد، ریشه دارد. شان کانری در نقش مارک روتلند، مارنی را در حین سرقت از گاوصندوق شرکتش می‌بیند و سپس ما این دو را در سفری دنبال می‌کنیم تا به اعماق شیاطینی که مارنی را آزار می‌دهند، برسیم - به حدی که نشانه‌های قرمز و لمس مارک او را به وحشت می‌اندازد. با پس‌زمینه‌های تیره و شرایط جوی متغیر، هچکاک تماشاگران را به درون روان آشفته مارنی می‌کشاند و با بازی بی‌نقص و پرتنش هدرن، فیلم تجربه‌ای عالی از هچکاک را ارائه می‌دهد. مانند همیشه، برخی صحنه‌ها واقعاً ارزشمند هستند؛ یک صحنه کابوس‌وار با دستی که به شیشه می‌زند، بسیار تأثیرگذار است، در حالی که صحنه‌ای که شامل یک اسب می‌شود، قلب احساسی فیلم را تحت تأثیر قرار می‌دهد و آن را به سوی پایانی ویژه هدایت می‌کند. کار فوق‌العاده‌ای از کارگردان بزرگ. 9 از 10