فیلم Halloween: Resurrection 2002

مایکل مایرز: برنامه واقع‌نمایی! به‌نوعی هنوز کم‌حماقت‌تر از «Halloween 6» است. امتیاز نهایی: ★★ — نقاطی داشت که برای من جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف بود. قابل قبول، اما معمولی و شبیه کتاب‌های کمیک چند دانشجوی کالج داوطلب می‌شوند در برنامه‌ای واقع‌نمایی شرکت کنند و در خانه مخروبه خانواده مایرز در هدنفیلد، ایالت ایلینوی، سکونت کنند. بی‌خبر از همه، مایکل هنوز زنده است و پس از سر زدن...

مایکل مایرز: برنامه واقع‌نمایی! به‌نوعی هنوز کم‌حماقت‌تر از «Halloween 6» است. امتیاز نهایی: ★★ — نقاطی داشت که برای من جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف بود. قابل قبول، اما معمولی و شبیه کتاب‌های کمیک چند دانشجوی کالج داوطلب می‌شوند در برنامه‌ای واقع‌نمایی شرکت کنند و در خانه مخروبه خانواده مایرز در هدنفیلد، ایالت ایلینوی، سکونت کنند. بی‌خبر از همه، مایکل هنوز زنده است و پس از سر زدن به تیمارستان برای ملاقات با لوری (جیمی لی کرتیس) به زادگاهش بازگشته است. «هالووین رِزِرِکشن» (2002) هفتمین قسمت از مجموعه مایکل مایرز است (به‌جز اثر نامرتبط «Season of the Witch») و آخرین فیلم این سری تا زمان بازسازی‌ها به‌شمار می‌آید. این فیلم به‌خاطر اتفاقات پرده اول و حضور باستا رایمز مورد بی‌مهری قرار گرفته، ولی در کل قابل قبول است و قطعاً از فیلم بد «Halloween: The Curse of Michael Myers» (1995) بهتر است. مشکل آن بیشتر کم‌خلاقیت و کارتونی بودن است و بخش‌های زیادی از آن در این مرحله تکراری یا قابل پیش‌بینی‌اند. از میان بازیگران زن می‌توان به دیزی مک‌کرکین (دونا)، کیتی ساک‌هُف (جن)، بیانکا کَی‌لیچ (سارا) و تایرا بنکس (نورا) اشاره کرد. حضور زنان زیبا در خانه‌ای متروکه و کشته شدن یکی‌یکی‌شان، یادآور «Death Tunnel» (2005) است، اما بدون آن هنر سینمایی چشمگیر (با این حال هزینه‌اش ۱۱.۵ میلیون دلار بیشتر بوده) — علاوه بر این، «Death Tunnel» بازیگران زن بهتری هم دارد. از بین فیلم‌های اصلی، «Halloween 4» (1988) به‌راحتی سرگرم‌کننده‌ترین است، سپس «Halloween 5» (1989) و «H20» (1998) در جایگاه‌های بعدی قرار می‌گیرند. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۴ دقیقه است و بیشتر در حوالی ونکوور، بریتیش کلمبیا فیلم‌برداری شده؛ سکانس‌های آکادمی هیل‌کرست هم در سیلور لیک، لس‌آنجلس ضبط شده‌اند. رده: C