فیلم Rise of the Footsoldier: Vengeance 2023

تیت (کریگ فِیِربراس) و رفیقش کِنی (جاش مایرز) به یک ون اسکورت حمله می‌کنند، اما کار از کنترل خارج می‌شود و کنی یکی از محافظان را به‌قتل می‌رساند. آن‌ها فرار می‌کنند، اما وقتی صندوق پولی را که دزدیده‌اند چک می‌کنند تازه درمی‌یابند پول خیلی کمتر از انتظار است. عصبانی می‌شوند و رابطه‌شان به‌هم می‌خورد؛ کنی به سوهو می‌رود و آنجا با دوستش بیلی (بن ویلسون)...

تیت (کریگ فِیِربراس) و رفیقش کِنی (جاش مایرز) به یک ون اسکورت حمله می‌کنند، اما کار از کنترل خارج می‌شود و کنی یکی از محافظان را به‌قتل می‌رساند. آن‌ها فرار می‌کنند، اما وقتی صندوق پولی را که دزدیده‌اند چک می‌کنند تازه درمی‌یابند پول خیلی کمتر از انتظار است. عصبانی می‌شوند و رابطه‌شان به‌هم می‌خورد؛ کنی به سوهو می‌رود و آنجا با دوستش بیلی (بن ویلسون) که در کلوب «فریدوم» اجرای درَگ دارد، روبه‌رو می‌شود. معلوم می‌شود این دو خلافکار آماتور نقشه‌ای برای تجارت بزرگ کوکائین دارند و قرار ملاقاتی با یک معامله‌گر بی‌وجدان گذاشته می‌شود که می‌خواهد هم سود ببَرد هم خیانت کند... حالا بار مسئولیت بر دوش تیت است تا در خشن‌ترین و خونین‌ترین شکل ممکن بفهمد چه کسی چه‌کاره بود و از مسببان انتقام بگیرد. فیلم بعضی از شخصیت‌های قسمت قبلی فِیِربراس را بازمی‌آورد و هِکسلِ فیلیپ دیویس که کلیشه‌ای و کم‌اثر است هم حضور دارد، اما این اثر بیش از آن‌که یک فیلم مستقل باشد به نظر می‌رسد یک قسمت از سریالِ تکراری و قابل‌پیش‌بینی‌ای است که نیک نِورن می‌خواهد ادامه‌دار کند. مسئله این است که در این‌گونه داستان‌ها عمق و گیرایی شخصیت‌ها کم است؛ بنابراین برای من واقعاً اهمیتی نداشت چه کسی دنبال چه کسی است و داستان جنسیّتِ شخصیتی که در فیلم آمده هم بی‌هدف و کم‌پخته به‌نظر می‌رسید. تولید اثر نسبت به «Origins» (۲۰۲۱) خیلی بهتر است؛ کارگردانی و فیلم‌برداری همراه با فضاهای تاریک لندن و یک موسیقی متن قابل‌قبول تا حدی حس تهدید را ایجاد می‌کنند، اما داستان‌سرایی ضعیف و بازی‌ها هم چندان قوی نیستند. خیلی خوشحال‌کننده بود برایم! واقعاً نمی‌دانم چطور مجموعه «Rise of the Footsoldier» به ششمین قسمت رسیده، اما انصافاً از این قسمت لذت بردم و حتی می‌گویم بهترین قسمت این مجموعه است. صادقانه بگویم من خودم فقط فیلم دوم را می‌پسندم؛ قسمت‌های اول و سوم تا پنجم دست‌کم فراموش‌شدنی‌اند. با وجود این، کریگ فِیِربراس بازیگری است که در این فیلم‌ها برایم قابل‌تقدیر است. بازی‌اش فوق‌العاده نیست اما حضور کافی روی صحنه دارد و به‌خوبی به نقش می‌آید؛ به نظرم در این فیلم بهترین نمایش او در نقش پت تیت است. جف بل هم ظاهر کوتاه ولی قابل‌توجهی دارد. نکته مثبت این فیلم این است که تنها به کلیشه‌های آب‌دار گانگستری مثل مواد مخدر، اسلحه و زنان تکیه نمی‌کند؛ فیلم‌نامه این بار گوشت و محتوای بیشتری دارد و تا آخر توجه من را حفظ کرد. موسیقی فیلم هم خوب است و چند قطعه مناسب در آن انتخاب شده. در کل فیلم بسیار سرگرم‌کننده‌تر از انتظاری بود که داشتم؛ دست مریزاد به همه دست‌اندرکاران «Rise of the Footsoldier: Vengeance». جالب اینکه قسمت هفتم هم تأیید شده و پس از دیدن این قسمت من هم مشتاق ادامه‌اش هستم — به نوعی «Fast & Furious» بریتانیا.