فیلم Patriot Games 1992

آدم‌های خوب واقعاً خوب‌اند و آدم‌های بد واقعاً بد. «بازی‌های میهن‌پرستانه» یک تریلر قابل قبول است؛ شاید الآن کمی قدیمی به نظر برسد، اما همچنان یک قصهٔ مؤثرِ خوب در برابر شر باقی می‌ماند. منبع داستان آن‌قدر پُر و پیچیده است که فشردنِ همهٔ آن در یک فیلم دو ساعته همیشه دشوار بود، اما سازندگان تا حد زیادی موفق شده‌اند که فیلم را پُر و ملموس...

آدم‌های خوب واقعاً خوب‌اند و آدم‌های بد واقعاً بد. «بازی‌های میهن‌پرستانه» یک تریلر قابل قبول است؛ شاید الآن کمی قدیمی به نظر برسد، اما همچنان یک قصهٔ مؤثرِ خوب در برابر شر باقی می‌ماند. منبع داستان آن‌قدر پُر و پیچیده است که فشردنِ همهٔ آن در یک فیلم دو ساعته همیشه دشوار بود، اما سازندگان تا حد زیادی موفق شده‌اند که فیلم را پُر و ملموس نگه دارند و شخصیت‌ها را جذاب و تماشایی بسازند. بازی بازیگران بیش از حدِ لازم خوب است؛ هریسون فورد در نقش جک رایان عالی است؛ او او را هم‌زمان به‌عنوان یک مرد حساس خانواده و فردی که وقتی اوضاع خراب می‌شود می‌تواند وارد عمل شود، به‌خوبی نشان می‌دهد. آن آچر هم به‌عنوان همسر و مادری که در تورِ ناپاکی‌ها گرفتار می‌شود، عملکرد قابل‌اعتمادی دارد. خطرآفرین‌ها را شان بین با طمأنینه رهبری می‌کند ولی نقشش کمی کم‌نوشته شده و ریچارد هریس نیز متأسفانه کمتر استفاده شده است. با این حال سکانس‌های اکشن تأثیرگذارند و خوشبختانه پایانِ نفس‌گیر فیلم، تماشاگر را راضی می‌کند. فیلم تا حدی فرمولی است، اما وقتی تلاش همهٔ عوامل درست از آب درآید، مشکلی نیست — و خوشبختانه این‌جا همین‌طور است. امتیاز: ۷ از ۱۰ به‌وضوح آلک بالدوین بعد از ماجراجویی‌اش در زیردریایی در ۱۹۹۰ خیلی خسته بوده، پس هریسون فورد نقش «جک رایان» را بر عهده گرفته — حالا یک مأمور سیا در گذشته که همراه خانواده‌اش مشغول تعطیلات در بریتانیاست. هنوز تیتراژ تمام نشده که او درگیرِ تلاش گروهی از ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) برای ربودن «لرد هولمز» (جیمز فاکس) می‌شود، کسی که خویشاوندِ دورِ مادرِ ملکه است. او برای مداخله وارد می‌شود و یکی از مهاجمان را که برادرِ کوچک‌ترِ بازماندهٔ «شان» است، می‌کشد (برای نقشش راه ساده‌ای انتخاب کرده‌اند). طبیعی است که این مهاجم از بازداشت پلیس با قایق‌هایی نزدیکِ تاور بریج فراری داده می‌شود و در نتیجه جک و خانواده‌اش تبدیل به هدف این سلول تندروی انتقام‌جو می‌شوند. آن‌چه رخ می‌دهد یک تریلر نسبتاً خسته‌کننده است که با قدمی کند و بدون ویژگی برجسته پیش می‌رود. طعنه‌آمیز است که نقشِ مردِ IRA را یک انگلیسی بازی می‌کند، اما نه ریچارد هریس و نه ساموئل ال. جکسون تأثیر قابل‌توجهی در این اثر سیاسیِ ساده‌لوحِ انتقامی نمی‌گذارند؛ بازیگرِ اصلی هم در بهترین فرمش نیست. موقعیت‌های خطرناک بیشتر از تابه به آتش پرتاب می‌شوند تا آن‌که واقعاً حس مخاطره ایجاد شود — تا این‌که پایانِ فیلم در دریا دست‌کم برای گروه جلوه‌های ویژه کاری فراهم می‌کند. این فیلم بهترین اثرِ تام کلنسی نیست و صرفاً دیدنی و قابل‌قبول است.