فیلم Lawman 1971

این فیلم "قانون‌گذار" به کارگردانی مایکل وینر و نوشته گری ویلسون است و ستارگانی چون بارت لنکستر، رابرت رایان، لی جی. کاب، رابرت دووال، شر نورث و ریچارد جوردن در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی این فیلم توسط جری فیلدینگ ساخته شده و فیلم‌برداری آن بر عهده رابرت پینتر است. قانون‌گذار اصلی داستان، جارد مادوکس (با بازی لنکستر) است که به شهر سبت می‌آید تا...

این فیلم "قانون‌گذار" به کارگردانی مایکل وینر و نوشته گری ویلسون است و ستارگانی چون بارت لنکستر، رابرت رایان، لی جی. کاب، رابرت دووال، شر نورث و ریچارد جوردن در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. موسیقی این فیلم توسط جری فیلدینگ ساخته شده و فیلم‌برداری آن بر عهده رابرت پینتر است. قانون‌گذار اصلی داستان، جارد مادوکس (با بازی لنکستر) است که به شهر سبت می‌آید تا احکام دستگیری گروهی از متخلفان را که مسئول مرگ یک مرد سالخورده هستند، اجرا کند. اما رویکرد سرد و بی‌احساس او به کارش باعث نمی‌شود که اهالی شهر او را دوست داشته باشند. فیلم "قانون‌گذار" یک وسترن سنتی است که به تضاد بین قانون و عدالت می‌پردازد و مادوکس، شخصیت اصلی، به طور قابل توجهی در حال تفکر است. پرسش اصلی این است که آیا اجرای قانون توسط مادوکس توجیه‌پذیر است یا نه، و این موضوع به خوبی به سلیقه وینر در پرداختن به مسائل انتقام‌جویانه می‌خورد. خشونت در این فیلم به وفور وجود دارد و کارگردان با خوشحالی صحنه‌های خشن را به تصویر می‌کشد. شخصیت‌پردازی‌های بازیگران اصلی به طرز هوشمندانه‌ای پیچیده است و بازیگران فوق‌العاده درخشان عمل می‌کنند. لوکیشن‌های دورنگو به خوبی توسط وینر و پینتر استفاده شده و طراحی تولید کیفیت بالایی دارد. این فیلم یک اثر قابل توجه و ضد واکنش است که دیالوگ‌های تند و تفکر برانگیز از زبان شخصیت‌های به خوبی پرداخته شده بیرون می‌آورد. به شدت به طرفداران وسترن بزرگسال توصیه می‌شود. در مجموع، "قانون‌گذار" به بررسی ماهیت قانون و عدالت در بستر غرب قدیم می‌پردازد و بیننده را به انتخاب طرفین وادار می‌کند. روزهای غرب وحشی به پایان رسیده و تمدن به وجود آمده است، که به معنای وجود عواقب قانونی برای رفتارهای نامناسب است که منجر به مرگ ناخواسته می‌شود. اهالی شهر می‌خواهند این موضوع به فراموشی سپرده شود و همه‌چیز با پول بارون ثروتمند حل شود. اما مادوکس به دنبال پول نیست، بلکه به دنبال انجام مسئولیتش و در نهایت عدالت است. اگرچه داستان فیلم کمی تکراری و غیرقابل توجه به نظر می‌رسد، اما به خوبی به یک ژانر در حال مرگ ادای احترام می‌کند و ارزش دیدن دارد، حتی اگر احتمالاً در ذهنتان برای مدت طولانی باقی نماند.