فیلم The Great Wall 2016

سرگرم‌کننده و بی‌معنی. رفتم با انتظارِ آشغالِ خوش‌ظاهر و دقیقاً همان را گرفتم. از نظر بصری چشم‌گیر است، همان‌طور که در بسیاری از فیلم‌های ژانگ ییمو دیده‌ایم. او به سلاح‌ها و دنبال‌کردن حرکتشان در هوا علاقهٔ ویژه‌ای دارد. رنگ زرهٔ سربازان هم بسیار دل‌نشین بود. شخصیت‌ها نسبتاً بی‌رمق‌اند و بیشتر صرفاً به‌خاطر نیازِ فیلم‌نامه عمل می‌کنند. هیولاها هم به‌صورت ایگواناهای CGI بی‌کیفیتی درآمده‌اند. در مجموع همه‌چیز...

سرگرم‌کننده و بی‌معنی. رفتم با انتظارِ آشغالِ خوش‌ظاهر و دقیقاً همان را گرفتم. از نظر بصری چشم‌گیر است، همان‌طور که در بسیاری از فیلم‌های ژانگ ییمو دیده‌ایم. او به سلاح‌ها و دنبال‌کردن حرکتشان در هوا علاقهٔ ویژه‌ای دارد. رنگ زرهٔ سربازان هم بسیار دل‌نشین بود. شخصیت‌ها نسبتاً بی‌رمق‌اند و بیشتر صرفاً به‌خاطر نیازِ فیلم‌نامه عمل می‌کنند. هیولاها هم به‌صورت ایگواناهای CGI بی‌کیفیتی درآمده‌اند. در مجموع همه‌چیز بیش از حد مضحک به‌نظر می‌رسد. این فیلم آن‌قدر مرا خوشحال کرد که تصمیم گرفتم برای خرید یک صفحه‌نمایش OLED پول خرج کنم (واقعاً بیش از حد!). فیلم یک ماجرای بصری خیره‌کننده است. دو شخصیت اصلی به‌عنوان جنگجویان مزدور معرفی می‌شوند، اما توصیف‌شان به‌عنوان دزد و شرور مناسب‌تر است. آن‌ها مبارزه را بلدند و فرصت‌های زیادی برای نشان‌دادن مهارت‌شان دارند. این فیلم از نظر کیفیتِ نهایی کاملاً به جلوه‌های بصری وابسته است. داستان، یک ماجرای سادهٔ ماجراجویانه است با چند پیچش مثل شهاب‌سنگ‌های مرموز و هیولاهای بسیار ترسناک؛ بد نیست اما انقلابی هم نیست. شخصیت‌ها نه کاملاً تخت‌اند و نه فوق‌العاده؛ آنچه فیلم را به چشم می‌آورد اکشن و تصاویر است. داستان و شخصیت‌ها صرفاً برای تکیه‌گاهِ تصاویر فراهم شده‌اند و در این کار عملکردی قابل‌قبول دارند. آغاز فیلم در چشم‌اندازی خشک و متروکه است؛ سکانس‌های اول کمی تاریک و مبهم‌اند، اما خیلی زود به دیوار بزرگ می‌رسیم و رنگ‌ها روی صفحه منفجر می‌شوند. ارتش چین با زره‌های رنگی درخشان بسیار چشم‌گیر است. سریعاً اکشن آغاز می‌شود؛ علاوه بر تیراندازی و ضربات آکروباتیک، ارتش از سازوکارهای مختلفی برای مبارزه با هجوم هیولاها استفاده می‌کند که اختراعات‌شان برای من جذاب و در تقویت جنبه‌های بصری و لذت فیلم مؤثر بود. برای مثال، بانجی جامپینگ به درون انبوهی از هیولاهای جهنده و گازگیر با یک نیزه — آیا این هیجان‌انگیز نیست؟ اعتراف می‌کنم در این صحنه‌ها بیش از همه به بازیگران زن نگاه می‌کردم؛ اگر کسی از این نظر معترض باشد، می‌تواند نظرش را نادیده بگیرد. اگر صحنه‌های بانجی‌پریدن شبیه یک کمدی ساده به‌نظر می‌آیند، به فیلم اعتماد کنید — در زمینهٔ خودش تا حدی منطقی‌اند. در ادامه تیغه‌های چرخان از شکاف‌های دیوار بیرون می‌زنند، منجنیق‌ها کُره‌های آتش پرتاب می‌کنند، کاربردهای مختلف باروت نمایش داده می‌شود (که اساساً یکی از دلایل حضور آن دو شرور هم همین بود) و همهٔ اینها با حرکات آکروباتیک جنگجویان همراه است. هر سکانس هم اکشن جذاب و هم هماهنگی زیبایی از رنگ و حرکت است. قسمت ناامیدکننده برای من حضور امپراتور چین بود: چرا او را به‌عنوان فردی متکبر، تنبل و احمقانه نشان دادند؟ این رفتار خنده‌دار نیست؛ زنجیرهٔ رویدادهایی که او ایجاد می‌کند می‌توانست به شیوه‌ای هوشمندانه‌تر آغاز شود بدون این مسیر تکراری و خسته‌کننده. فیلم به نبرد نهاییِ زیبایی برای شکست ملکهٔ هیولاها و لشکریانش می‌رسد. مبارزهٔ نهایی نیز به اندازهٔ بقیهٔ فیلم تصویری خیره‌کننده دارد و پر از بدل‌کاری‌های متنوع است. لشکرهای عظیم موجودات که تحت فرمان ملکه حرکت می‌کنند و در الگوهایی بزرگ بالا می‌روند واقعاً دیدنی بود. برای من این یک ساعت و چهل دقیقهٔ پُر از لذت بود. تصاویر قابل قبول‌اند، اما فیلم دیدگاهِ تازه‌ای ارائه نمی‌دهد. همیشه گمان می‌کردم دیوار بزرگ چین نماد مقاومت چینی‌ها در برابر مغول‌هاست، پس وقتی نخستین تریلر را دیدم تعجب کردم و احساس کردم حقیقت را مخفی کرده‌اند؛ اما خودِ فیلم در سکانس اول می‌گوید که براساس یک افسانه ساخته شده، که شروعِ معقولی پس از تبلیغات گمراه‌کننده است. این تلاش چین برای ساخت محصولی در سطح هالیوود است؛ آن‌ها تکنسین‌های برجسته‌ای از غرب استخدام کرده‌اند، حتی بازیگرانی چون مت دیمون حضور دارند. با این تلاش‌ها باید نتیجهٔ بهتری می‌گرفتند. جلوه‌های بصری خوب‌اند، ولی اگر به تیتراژ انتهایی نگاه کنید، مشخص می‌شود که کار صرفاً ساختِ خالصاً داخلی نیست، هرچند بازیگران عمدتاً چینی‌اند. کارگردان شهرتی در ساخت آثارِ سنتی و ترکیب هنر، هنرهای رزمی و فرهنگ از دوران میانی دارد؛ آثار دههٔ ۲۰۰۰ او را دوست دارم، اما این فیلم کاملاً تجاری و سطحی است. بخش‌های زیادی از فیلم تداعی‌کنندهٔ آثار گرافیکی هالیوود در دههٔ اخیرند؛ مثلاً هیولاها شبیه زامبی‌های World War Z و سربازان چینی تا حدی همانند دورگه‌های الف‌گونهٔ برخی آثار فانتزی‌اند. این نشان می‌دهد که گاهی کپی‌برداریِ فراوان در کار است: تصاویر قابل قبول‌اند اما چشم‌انداز نو ندارند. داستان در اوایل قرن یازدهم می‌گذرد، در یکی از بخش‌های دیوار شمالی چین، جایی که دو مرد سفیدپوست توسط ارتش چینی پس از تعقیبِ راهزن‌ها گرفتار می‌شوند. آن‌ها نقشه‌ای دارند اما اوضاع پیچیده می‌شود؛ ابتدا باید اعتماد چینی‌ها را جلب کنند که در این کار موفق می‌شوند، اما شرایط تغییر می‌کند و ناچار به همکاری می‌شوند، تا اینکه تفاوت‌ها میان آن دو مسیرشان را جدا می‌کند و سرنوشت‌شان در اوج فیلم تعیین می‌شود. بسیاری از فیلم‌سازان غربی تلاش کرده‌اند در سینمای چین موفق شوند، اما موفقیت آسان نیست؛ محدودیت‌های محتوایی و درصد مشخصی از کست و تیمِ چینی از جمله موانع‌اند. از همه عجیب‌تر اینکه بعضی تعجب می‌کنند چرا بازیگری مثل دیمون نقشِ قابل‌توجهِ خود را در فیلم دیگری رها کرده و در این پروژه حضور یافته است. من همیشه آثار خوب را ستایش می‌کنم، مهم نیست از کجا آمده‌اند؛ اما برای این فیلم به‌راستی توجیهی برای هزینه و کیفیتِ پایین سناریو وجود ندارد. مشکل اصلی نه جلوه‌های بصری که گیر آوردن ایده‌ها از دیگران، بلکه فیلمنامهٔ ضعیف است. این اثر شبیه یک بازی ویدئویی یا فیلم‌هایی مانند مجموعهٔ Resident Evil به‌نظر می‌آید. غرب از سه‌بعدی دیجیتال تقریباً کنار کشیده، اما چین نسبت به آن وسواس دارد. همین موضوع باعث شده برخی فیلم‌های ناموفقِ پرهزینه که روی جلوه‌های دیجیتال سرمایه‌گذاری کرده‌اند (مثل Age of Extinction، Warcraft و...) در بازارِ یوان دوام بیاورند. کارگردان معمولاً فیلم‌سازِ ارزان‌قیمتی نیست، اما مشخص است که این‌بار خواسته آنچه مخاطبِ داخلی می‌خواهد — یعنی یک فیلم اکشن ماجراجویانهٔ تمام‌عیار — عرضه کند، نه درام‌هایی که به‌خاطرشان شهرت دارد. فیلم از توسعهٔ شخصیت‌ها و داستان ضعف دارد. اگر از اکشن لذت می‌برید ممکن است سرگرم شوید، هرچند بسیاری از سکانس‌ها مضحک‌اند؛ مثلاً زنان آکروباتی که می‌پرند تا یکی‌دو هیولا را بکشند، ولی بدون ادامهٔ راهبردی و عملاً تله‌ای با برنامه‌ریزی‌شده برای خودشان‌اند. به‌طور کلی فیلم قابل تماشا اما با ارزش کم است. امتیاز: 3/10 اصلاً برایم مهم نیست. این شبیه تبلیغ برای برندی است که هرگز آن را نمی‌خرم. نمرهٔ نهایی: نیم ستاره — خسته‌کننده/ناامیدکننده. در صورت امکان از دیدنش پرهیز کنید. اکشن بی‌معنی. وقت‌ام را هدر داد.