فیلم The Age of Adaline 2015

آیا مرد هنوز برای زندگی جاودان آماده نیست؟! اولین بار که تریلرش را دیدم، فکر کردم شاید نسخه‌ای زنانه یا شبیه «داستان زمستان» باشد. هرچند این فیلم یک قصهٔ پریان نیست، اما یک رومِدی علمی-تخیلی گرم و دلنشین است. برای هر رخداد در فیلم توضیح روشنی می‌دهند؛ این نشان‌دهندهٔ دخالتِ علم است، ولی بیشترِ این توضیحات برای عصر حاضر بی‌اساس به نظر می‌رسد و در همان‌جا...

آیا مرد هنوز برای زندگی جاودان آماده نیست؟! اولین بار که تریلرش را دیدم، فکر کردم شاید نسخه‌ای زنانه یا شبیه «داستان زمستان» باشد. هرچند این فیلم یک قصهٔ پریان نیست، اما یک رومِدی علمی-تخیلی گرم و دلنشین است. برای هر رخداد در فیلم توضیح روشنی می‌دهند؛ این نشان‌دهندهٔ دخالتِ علم است، ولی بیشترِ این توضیحات برای عصر حاضر بی‌اساس به نظر می‌رسد و در همان‌جا جنبهٔ فانتزی وارد می‌شود. ایدهٔ زیبایی با بازیگرانی خوب دارد، اما باز هم نتوانستند از آن حداکثر استفاده را بکنند و کاوشِ عمیقی در تمی که ساخته‌اند صورت نگرفته است. بلِیک لایولی عملاً یک‌تنه فیلم را بر دوش دارد و دیگر بازیگران مطابقِ انتظار ظاهر نشده‌اند، به‌جز هریسون فورد با حدود پنج درصد حضور در صفحه. مثل بسیاری از تماشاگران، از پایان‌بندی راضی نبودم. تا آن لحظه از فیلم لذت می‌بردم، اما پایان حال‌وهوایم را خراب کرد. انسان‌ها همیشه دلبستهٔ چیزهایی هستند که از دسترسشان فراتر است — و من هم همین‌طور. چون من آدالین نیستم، برای او دل بسته بودم و وقتی پیچشِ پایانی آمد ناامید شدم. بعدها پذیرفتم، چون از دیدگاه خودم همان نتیجهٔ مناسب بود. در فیلم‌های سرگرم‌کننده گاهی تفاوتِ خوب و بد آن‌قدر مهم نیست؛ بلکه می‌خواهیم زمان صرف‌شده لذت‌بخش باشد. به‌ویژه در این نوع تم‌های فراتر از واقعیت، معمولاً پایانِ خوش را می‌پسندیم؛ خانواده‌ها دوست دارند سینما را با حالی خوش ترک کنند. بنابراین قصد ندارم جزئیات را لو بدهم، اما اگر از فانتزیِ مدرن خوشتان می‌آید، ارزش دیدن دارد. ۶.۵/۱۰ داستان آن‌قدر قابل‌پیش‌بینی بود که هر لحظه‌اش را می‌توانستم حدس بزنم. فیلم عالی شروع شد اما با گذشت هر دقیقه ضعیف‌تر شد.