فیلم The Map of Tiny Perfect Things 2021

فیلم فوق‌العاده‌ای بود؛ حتماً باز هم تماشا می‌کنم و آن را پیشنهاد می‌کنم. بعد از دیدن «پالم اسپرینگز» و «هپی دث دی(س)» که با رویکردهایی تا حدی خنده‌دار و حتی قاتلانه به مفهوم حلقهٔ زمانی پرداخته‌اند، دیدن یک قصهٔ عاشقانهٔ شیرین و نسبتاً جدی احساس آرامش می‌آورد. دوست داشتم که فیلم جنبهٔ درون‌نگرِ داستان‌های حلقهٔ زمانی را حفظ کرده و آن را رو به جهان بیرون برده...

فیلم فوق‌العاده‌ای بود؛ حتماً باز هم تماشا می‌کنم و آن را پیشنهاد می‌کنم. بعد از دیدن «پالم اسپرینگز» و «هپی دث دی(س)» که با رویکردهایی تا حدی خنده‌دار و حتی قاتلانه به مفهوم حلقهٔ زمانی پرداخته‌اند، دیدن یک قصهٔ عاشقانهٔ شیرین و نسبتاً جدی احساس آرامش می‌آورد. دوست داشتم که فیلم جنبهٔ درون‌نگرِ داستان‌های حلقهٔ زمانی را حفظ کرده و آن را رو به جهان بیرون برده است؛ اینکه چه چیزی شهرشان را شکل می‌دهد و تلاش برای یافتن «لحظات کامل» در طول روزشان را کاوش کند. ما هر روز احتمالاً تنها چند لحظهٔ این‌چنینی را تجربه می‌کنیم، اما شدت وسواسی که فیلم تا اوج می‌برد جالب است و طنزِ آن بدون تبدیل شدن به مسخره‌گویی حفظ شده. اگر با مفهوم حلقهٔ زمانی یا یک داستان عاشقانهٔ جدی‌تر ارتباط برقرار می‌کنید، حتماً این فیلم را ببینید. ایدهٔ فیلم گرچه در آثار زیادی تکرار شده، اما همچنان از ژانرهای مورد علاقه‌ام است. داستان دربارهٔ جوانی به نام مارک است که هر روزش تکرار می‌شود و او بارها همان روز را زندگی می‌کند. مارک در این روزهای تکراری یاد می‌گیرد چگونه با موقعیت‌های تکرارشونده کنار بیاید و به دیگران کمک کند تا از گرفتار شدن در شرایط بد جلوگیری کنند. فیلم وارد جزئیات علت تکرار روز نمی‌شود و توضیحی دربارهٔ اینکه چرا همین روز تکرار می‌شود ارائه نمی‌دهد؛ کارگردان به جای پرداختن به علت، مستقیماً به تجربهٔ تکرار روزها و پیامدهای آن پرداخته است. پس از زندگی در همین چرخهٔ بی‌شمار روزها، مارک با دختری به نام مارگارت آشنا می‌شود که او هم همین پدیدۀ تکرار روز را تجربه می‌کند؛ مارک از او خوشش می‌آید و بینشان داستان عشقی شکل می‌گیرد. مارک و مارگارت تصمیم می‌گیرند از این روزِ تکرارشونده بهره بگیرند و لحظاتِ «کامل»ی را بسازند که شادی و انرژی مثبت برایشان به ارمغان بیاورد. به نظر من فیلم به‌خوبی این کار را انجام می‌دهد؛ هرچند داستان کلی تکراری‌ست، اما اجرای آن دلنشین است. تنها نکۀ منفی فیلم کندی ریتم است؛ اتفاقات با سرعت کمی پیش می‌روند و کارگردان می‌توانست از ایدهٔ فیلم برای خلق صحنه‌های جذاب‌تر، موقعیت‌های کمیک بیشتر یا داستان‌های فرعی هیجان‌انگیزتر استفاده کند. صحنه‌های عاشقانه بسیار خوب کار شده‌اند، به‌ویژه صحنه‌ای که مارک هدیه‌ای شبیه کلاه فضانوردی ناسا به مارگارت می‌دهد. رابطهٔ آن‌ها کاملاً صمیمی نیست، بخشی به‌خاطر ترس مارگارت از دست دادن مادر بیمارِ خود است. امتیاز: 8/10