فیلم The Young and Prodigious T.S. Spivet 2013

هر کس بالاخره «کاج» خودش را پیدا می‌کند. این فیلم محصول مشترک سه کشور از سه قاره و ساختهٔ یکی از کارگردانان فرانسوی موردعلاقهٔ من است که دربارهٔ یک کودک نابغه حرف می‌زند. فیلم به زبان انگلیسی و در خاک آمریکا ساخته شده. اگر از آثار او خوشتان آمده باشد، این فیلم را هم دوست خواهید داشت؛ مثل دیگر آثارش تصویرسازی بصری خیره‌کننده‌ای دارد و اولین...

هر کس بالاخره «کاج» خودش را پیدا می‌کند. این فیلم محصول مشترک سه کشور از سه قاره و ساختهٔ یکی از کارگردانان فرانسوی موردعلاقهٔ من است که دربارهٔ یک کودک نابغه حرف می‌زند. فیلم به زبان انگلیسی و در خاک آمریکا ساخته شده. اگر از آثار او خوشتان آمده باشد، این فیلم را هم دوست خواهید داشت؛ مثل دیگر آثارش تصویرسازی بصری خیره‌کننده‌ای دارد و اولین پروژهٔ سه‌بعدی دیجیتال او بوده است. از جمله فیلم‌های کم‌قدردیدهٔ اخیر است؛ ترکیبی از ماجراجویی جاده‌ای و فیلم بلوغ که به‌ویژه برای خانواده‌ها و طرفداران فیلم‌های کودکانه، تجربهٔ دلپذیری فراهم می‌کند. می‌توان آن را نسخهٔ کودکانهٔ «آملی» دانست و حالا می‌فهمم چرا نویسنده این کارگردان خارجی را برای اقتباس سینمایی انتخاب کرده است. این داستان، سرگذشت تعطیلات تابستانی یا ماجراهای مدرسه نیست؛ دربارهٔ پسربچه‌ای روستایی و خانوادهٔ عجیب‌وغریبش است. آن‌ها از نظر پیوند خانوادگی متحدند اما در علایق و توجهاتشان از هم دورند. فیلم بر زندگی این کودک و به‌ویژه مبارزه‌اش با تنهایی تمرکز می‌کند. فیلم بر اساس رمانی دربارهٔ پسر دوازده‌ساله‌ای به نام T.S. Spivet ساخته شده که در مزرعه‌ای در راکی با خانواده‌اش زندگی می‌کند. او عاشق پژوهش علمی است و روزی تماس غیرمنتظره‌ای از واشنگتن دی‌سی می‌گیرد که برندهٔ جایزهٔ معتبر علمی بابت اختراعش شده است. پس از یک تراژدی ناگهانی در خانه، او تنهایی عازم سفر به آن سوی کشور می‌شود و ماجراجویی او آغاز می‌شود؛ در مسیر با ماشین‌سواری هیجانی به مقصد می‌رسد و چیزهای زیادی می‌آموزد. «چیز شگفت‌انگیز دربارهٔ قطره‌های آب این است که همیشه مسیر کمترین مقاومت را انتخاب می‌کنند. برای انسان‌ها اما دقیقاً برعکس است.» پسرک نابغه است و داستان از منظر او روایت می‌شود. در یکی از صحنه‌ها که زخمی می‌شود، آن آسیب‌دیدگی طوری نشان داده می‌شود که کاملاً واقعی به نظر می‌رسد. بازیگران همراه او تا حد زیادی از او پشتیبانی می‌کنند، هرچند بازی‌هایشان چندان تغییرندهٔ بازی نیست. شاید موافق باشید که داستان چندان بدیع نیست و عناصری آشنا در آن دیده می‌شود، اما موضوع فیلم الهام‌بخش است: نحوهٔ همراهی یک خانوادهٔ نامتعارف در زمان‌های سخت، در تقابل با غفلتشان نسبت به یکدیگر در گذشته. چند لحظهٔ بامزه دارد و در پایان احساساتی می‌شود. سفر با قطار تأثیر زیادی بر روایت گذاشته است؛ اگرچه با فیلم‌های جاده‌ای آشنا هستیم، این اثر نادر است و تصاویری از مناظری شگفت‌انگیز از نقاط مختلف کشور عرضه می‌کند. همان‌طور که گفتم، فیلم‌برداری بهترین بخش فیلم بود و پس از آن نکات مثبت دیگری نیز دیده می‌شوند. در پایان، از سادگی فیلم و وجود یک شخصیت پسر استثنایی راضی بودم؛ چون معمولاً وقتی قهرمان یک نابغه است، نویسنده تلاش می‌کند او را صرفاً با هوش‌ سرسام‌آور نشان دهد تا در مقابل بدمن‌ها یا موقعیت‌های دشوار بدرخشد، اما اینجا چنین اغراق‌هایی کم‌تر دیده می‌شود. واقعاً تأسف‌آور است که این فیلم به اندازهٔ «هوگو» محبوب نشد، به‌خصوص در زمینهٔ جلوه‌های دیجیتال سه‌بعدی. این نشان می‌دهد چقدر تماشاگران تحت‌تأثیر هالیوود‌اند و بازاریابی فیلم نیز در حد استاندارد اثر نبوده است. خودم دو سال طول کشید بفهمم چنین فیلمی وجود دارد. بنابراین قطعاً آن را به دیگران توصیه می‌کنم؛ اگر هنوز ندیده‌اید، ببینید—شاید از آن خوشتان بیاید. ۸/۱۰