فیلم Day of the Dead 1985

خیلی زود می‌فهمیم که جهان به زامبی‌ها تبدیل شده و دانشمندی به نام «سارا» (لوری کاردیل) احتمالاً از آخرین دوازده نفری است که هنوز غذایشان را پخته ترجیح می‌دهند. آن‌ها با هلیکوپتر تردد می‌کنند و سپس در یک پناهگاه نظامی عمیق زیرزمینی که توسط «رودز» (جوزف پیلاتو) تا حدی دیوانه‌وار اداره می‌شود، پناه می‌گیرند. می‌توان گفت تنش زیادی میان این بازماندگان وجود دارد: عنصر نظامی...

خیلی زود می‌فهمیم که جهان به زامبی‌ها تبدیل شده و دانشمندی به نام «سارا» (لوری کاردیل) احتمالاً از آخرین دوازده نفری است که هنوز غذایشان را پخته ترجیح می‌دهند. آن‌ها با هلیکوپتر تردد می‌کنند و سپس در یک پناهگاه نظامی عمیق زیرزمینی که توسط «رودز» (جوزف پیلاتو) تا حدی دیوانه‌وار اداره می‌شود، پناه می‌گیرند. می‌توان گفت تنش زیادی میان این بازماندگان وجود دارد: عنصر نظامی در حال اعمال قدرت بر کسانی است که تلاش می‌کنند دلیل و راه‌حلی برای طاعون سطحی بیابند. اوضاع به اوج خود می‌رسد وقتی «پروفسور لوگن» (ریچارد لیبرتی) آزمایش‌هایش برای بازانسان‌سازی این موجودات را یک قدم فراتر می‌برد، اقدامی که برای سربازان سنگین‌مسلح غیرقابل قبول است و شکافی مرگبار پدید می‌آورد که می‌تواند به نابودی همگان منجر شود. بازیگری نسبتاً ضعیف است و فیلمنامه کمکی به بهبود آن نمی‌کند، اما جورج رومرو در القای حس تهدید خفقان‌آور و افزایشی که با از هم گسیختن اعصاب و تقسیم انسان‌ها به گروه‌هایی که برای یکدیگر خطرناک‌تر از تهدیدات سطحی هستند همراه است، موفق عمل می‌کند. نیم‌ساعت پایانی فیلم زنده‌تر می‌شود، وقتی غیرنظامیان تصمیم می‌گیرند به هوا بلند شوند و به سمت یک ساحل آرام کارائیب بروند. داستان کمی پیچیده‌تر است و ظاهری علمی دارد، اما اساساً همه‌چیز دربارهٔ سیل جسدهای یورشگر است — مطمئنم بین آن‌ها یک بالرین با دامن توتو هم دیدم — که در پی لقمه‌خواری‌اند. حتی وقتی همه چیز علیه انسان‌ها باشد، آن‌ها هنوز می‌توانند بهانه‌ای برای بی‌اعتمادی به یکدیگر پیدا کنند.