فیلم The Power of the Dog 2021

«قدرت سگ» فیلمی برانگیزاننده و عمیق است دربارهٔ مردانگیِ (سمی) که با اجراهایی درخشان و تصویربرداری واقعاً خیره‌کننده همراه شده است. جِین کمپیون پس از ده سال دوری از کارگردانی با برداشتی غیرمتعارف از ژانر وسترن بازمی‌گردد که سرشار از تم‌های سنگین و پربار است و این موضوعات را از خلال قوس‌های درامی قدرتمند و احساسی شخصیت‌ها پیش می‌برد. فیلم، بر اساس رمانی از توماس سیویج...

«قدرت سگ» فیلمی برانگیزاننده و عمیق است دربارهٔ مردانگیِ (سمی) که با اجراهایی درخشان و تصویربرداری واقعاً خیره‌کننده همراه شده است. جِین کمپیون پس از ده سال دوری از کارگردانی با برداشتی غیرمتعارف از ژانر وسترن بازمی‌گردد که سرشار از تم‌های سنگین و پربار است و این موضوعات را از خلال قوس‌های درامی قدرتمند و احساسی شخصیت‌ها پیش می‌برد. فیلم، بر اساس رمانی از توماس سیویج (1967)، و در مونتانا سال 1925 می‌گذرد. دو برادر ثروتمند و کاملاً متفاوت، جورج و فیل، مالک یک مزرعهٔ بزرگ‌اند. وقتی رز، زنی بیوه و مادر پسری ظریف اما زیرک به جمعشان می‌آید، تفاوت شخصیتی و منافعِ آن‌ها به فضایی پرتنش و خصمانه برای همهٔ شخصیت‌ها منجر می‌شود. فیل با طعنه‌ها و آزارهای روانی‌اش زندگی رز را به تباهی می‌کشاند و او را به پناه بردن در الکل وامی‌دارد؛ وقتی پسرش پیتر به خانه بازمی‌گردد، فیل او را هم نشانه می‌گیرد و تنش‌های پیچیده‌ای شکل می‌گیرد که در دقایق پایانی با نشانه‌هایی از تم‌های هم‌جنس‌گرایانه و نقشه‌چینی همراه می‌شود. بازی‌ها چشمگیر است؛ خصوصاً بندیکت کامبربچ و کرستن دانست اجراهایی قابل توجه دارند و نقش‌ها را با ظرافت منتقل می‌کنند. فیلمبرداریِ آری وگنِر بسیار دیدنی است و موسیقیِ جانِنی گرینوود فضاسازی تأمّلی و سنگینِ اثر را تقویت می‌کند. تدوین نسبتاً مینیمال و دوربینِ ماندگار در پرداخت تنش بین شخصیت‌ها نقش مؤثری ایفا می‌کنند. با این حال فیلم ضعف‌هایی هم دارد: ریتم گهگاه کند و کشدار است و پایان‌بندی برای بعضی تماشاگران ناگهانی و کم‌رضایت به نظر می‌رسد؛ برخی صحنه‌های طولانی از مناظر (مانند غلات یا اسب ایستاده) ممکن است بیش از حد هنری و کم‌ثمر جلوه کند. گاهی دیالوگ‌ها مختصر و لحن کلیشدهٔ فیل آشفته به نظر می‌رسد و صدای ویولن‌های پرفراز و نشیب در موسیقی ممکن است برای برخی خسته‌کننده شود. در مجموع «قدرت سگ» فیلمی چندلایه است که با سمبل‌ها، استعاره‌ها و رویکردی روان‌شناختی، نگاهی جذاب به دو وجه مختلف مردانگی ارائه می‌دهد. فیلم از نظر بصری چشم‌نواز و از نظر اجرایی قوی است و علیرغم نقدهایی دربارهٔ ریتم و پایان‌بندی، ارزش دیدن دارد—حتی بیش از یک‌بار. نمره: B+.