فیلم Convoy 1978

یادم می‌آید زمانی که این فیلم را در سینما دیدم، سروصدای زیادی به راه افتاد — نه دربارهٔ خود فیلم، بلکه دربارهٔ پدیدهٔ رادیوی CB و البته ترانهٔ C.W. McCall. ارنست بورگنین نقش کلانتر زرنگ اما فاسد «لایل» را بسیار خوب بازی می‌کند؛ کسی که در نهایت رانندهٔ کامیون «رابر داگ» (کریس کریستوفرسن) و چند تن از همدستانش را به نقطهٔ انفجار می‌رساند. پس از...

یادم می‌آید زمانی که این فیلم را در سینما دیدم، سروصدای زیادی به راه افتاد — نه دربارهٔ خود فیلم، بلکه دربارهٔ پدیدهٔ رادیوی CB و البته ترانهٔ C.W. McCall. ارنست بورگنین نقش کلانتر زرنگ اما فاسد «لایل» را بسیار خوب بازی می‌کند؛ کسی که در نهایت رانندهٔ کامیون «رابر داگ» (کریس کریستوفرسن) و چند تن از همدستانش را به نقطهٔ انفجار می‌رساند. پس از زد و خورد در یک بار و چند افسر زخمی، آن‌ها مجبور می‌شوند به نیومکزیکو فرار کنند و در مسیر، نیم‌دستگاه کامیون آن‌ها مثل آهن‌ربا دیگران را جذب می‌کند — به‌زودی کاروانی به طول تقریباً یک مایل شکل می‌گیرد و این برای مقامات مسئلهٔ جالبی ایجاد می‌کند، به‌ویژه که رسانه‌ها هم به آن توجه نشان می‌دهند. پلیس‌ها گمان می‌کنند کامیون جلویی پر از مواد خیلی انفجاری است که به اوضاع دامن می‌زند. علی مک‌گراو در نقش «ملیسا» حال و روز خوشی ندارد و به‌نظر می‌رسد اصلاً از حضور در این سفر لذت نمی‌برد؛ در نتیجه داستانی که ابتدا نسبتاً سرگرم‌کننده است، رفته‌رفته همانقدر یکنواخت و روندی می‌شود که خود صف کامیون‌ها دارد. مَج سینکلِر و برت یانگ هم بازی‌های جانبی و با شخصیتی ارائه می‌دهند، اما در مجموع این فیلم بیش از همه فیلمی دربارهٔ یک ترانه است و هرچه آن ملودی تکرار می‌شود، تأثیر سایر عناصر کمتر می‌شود.