فیلم Descendants 2 2017

«راه را برای اوما باز کنید!» صد و سومین فیلم اوریجینال دیزنی چنل؛ دنباله‌ای بر فیلم سال ۲۰۱۵ با همان نام. از فیلم‌هایی بود که انتظارش می‌رفت، لااقل برای یک فیلم تلویزیونی و بین طرفداران دیزنی — و بچه‌ها. من بچه نیستم، اما از کودکی عاشق فیلم‌های دیزنی بوده‌ام و هنوز هم هستم. بعد از آهنگ پرطرفدار «Ways to be Wicked» شمارش معکوس تا ۲۱ ژوئیه...

«راه را برای اوما باز کنید!» صد و سومین فیلم اوریجینال دیزنی چنل؛ دنباله‌ای بر فیلم سال ۲۰۱۵ با همان نام. از فیلم‌هایی بود که انتظارش می‌رفت، لااقل برای یک فیلم تلویزیونی و بین طرفداران دیزنی — و بچه‌ها. من بچه نیستم، اما از کودکی عاشق فیلم‌های دیزنی بوده‌ام و هنوز هم هستم. بعد از آهنگ پرطرفدار «Ways to be Wicked» شمارش معکوس تا ۲۱ ژوئیه شروع شد. و حالا اینجا هستیم! قسمت اول غیرمنتظره بود؛ فکر نمی‌کردم جواب بدهد، اما داد. دیدن نسل تازه‌ای از شرّورهای کلاسیک طعمی مدرن به ژانر فانتزی داد. اما این قسمت به پای قسمت قبلی نرسید. بی‌شک فیلمی لذت‌بخش است و لحظات خوب خودش را دارد، اما چیزی که کم داشت کمدی بود. قسمت اول خیلی بامزه بود، در حالی که این فیلم جدی‌تر است. البته همچنان رده سنی PG دارد، پس به نظر من بچه‌ها بیشتر از بزرگ‌ترها از آن لذت خواهند برد. کارگردان همان کارگردان قبلی است که چندین فیلم برای دیزنی چنل ساخته بود. جلوه‌های تصویری نسبتاً خوب بودند و در مقیاس بزرگ چندان ضروری نبودند، به‌جز در صحنه اوج که انتظار کمی نمایشی‌تر داشتم. داستان متوسط است؛ عمدتاً یک مأموریت نجات است که به طور مساوی در اورادون و جزیره گمشده رخ می‌دهد. ورود پررنگ اوما این فیلم را رقم می‌زند؛ بیشتر شبیه تقابل شرّورهاست و قهرمانان در حاشیه با نقش محدود قرار می‌گیرند. مال، مثل همیشه، محور داستان است. جدای از آموزش و پرورش، او اکنون از نظر ظاهر بیشتر شبیه اهالی اورادون شده و تغییر چهرهٔ زیادی داشته است. رابطه‌اش با بن دچار آزمون شد و پس از دل‌شکستگی مال به خانه بازمی‌گردد. ماجراجویی واقعی وقتی شروع می‌شود که بن در تعقیب عشقش به دردسر می‌افتد. بنابراین گروهی از «شرّورهای خوب» و «شرّورهای بد» چاره‌ای جز مبارزه تمام‌قد ندارند و با یک پیچش کوچک، مسئله حل می‌شود و مشخص می‌شود هر کدام کجا ایستادند. «می‌توانی تاجی روی سر یک شرّور بگذاری، اما باز هم شرّور است.» از نظر رنگ و جلوه‌های بصری فیلم تا حدودی شبیه برخی فیلم‌های هندی است؛ رنگ‌ها جادویی‌اند — چه در لباس‌ها و چه در صحنه‌ها و دکورها — که از آن لذت بردم و برای دختران نوجوان جذابیت دارد. اگر فیلمنامه کمی قوی‌تر بود، فیلم بهتر از این می‌شد. بازی‌ها عالی‌اند؛ بازیگران قدیمی همان‌طور خوب‌اند و بازیگران جدید به فیلم قدرت بیشتری بخشیده‌اند — به‌ویژه اوما، دختر اورسولا، جادوگر دریایی «پری دریایی کوچک». فیلم با همان آهنگ موفق یوتیوبی‌ای که اشاره کردم آغاز می‌شود. حدود ده آهنگ در فیلم هست و همه‌شان خوب‌اند و تقریباً یک‌سوم فیلم را پوشش می‌دهند. با توجه به مکان‌ها و حالات مختلف شخصیت‌ها، بخش موسیقی فیلم خوب کار شده و هیچ‌کدام آزاردهنده نیستند چون در جای مناسب داستان قرار گرفته‌اند. معمولاً طرفدار موسیقی‌های مدرن نیستم، اما این آثار کوتاه و شیرین بودند و خوشایند بودند. این تنها یک فیلم فانتزی دهه‌ها پیش نیست؛ نمایش از تکنولوژی دنیای امروز هم الهام گرفته، مثل مفهوم چاپ سه‌بعدی که نقش مهمی در بخش‌هایی از داستان دارد. اما وقتی سگ حرف می‌زد، احساس بازگشت به کلاسیک‌ها مانند انیمیشن‌ها می‌کردم. اشاره‌ای هم بین «Dude the Dog» و سریال «Dog with a Blog» حس شد. فیلم بالا و پایین‌هایی داشت، اما در مجموع کمی بالاتر از متوسط قرار گرفت. فیلم هم‌زمان در شبکه‌های مختلف دیزنی و شبکه‌های کودک در سراسر جهان پخش شد و حالا دومین DCOM پربیننده تاریخ شده است. پایان فیلم کامل و بی‌نقص نیست، اما در را برای گسترش احتمالی بازیگران در صورت ساخته‌شدن قسمت سوم باز گذاشته است. به نظر من، دیزنی بعید است جلوی تبدیل شدن این مجموعه به یک فرنچایز بالقوه را بگیرد؛ شاید این مجموعه بتواند تبدیل به طولانی‌ترین سری فیلم‌های دیزنی چنل شود و سال‌ها ادامه یابد. امتیاز: ۶/۱۰