فیلم So Dark the Night 1946

Le Cheval Noir. «شب آن‌قدر تاریک» را ژوزف اچ. لوئیس کارگردانی کرده و دیوایت وی. بَبکاک، مارتین برکلی و اوبری ویزبرگ فیلمنامه را نوشته‌اند. در این فیلم بازیگرانی چون استیون گرِی، میشلین شیرل، اوژن بوردن، آن کودی و اگون برِشر حضور دارند. موسیقی اثر از هوگو فریدهوفر است و فیلم‌برداری را برنت گافی بر عهده داشته است. هنری کَسن (با بازی گرِی) کارآگاهی شناخته‌شده در پاریس است...

Le Cheval Noir. «شب آن‌قدر تاریک» را ژوزف اچ. لوئیس کارگردانی کرده و دیوایت وی. بَبکاک، مارتین برکلی و اوبری ویزبرگ فیلمنامه را نوشته‌اند. در این فیلم بازیگرانی چون استیون گرِی، میشلین شیرل، اوژن بوردن، آن کودی و اگون برِشر حضور دارند. موسیقی اثر از هوگو فریدهوفر است و فیلم‌برداری را برنت گافی بر عهده داشته است. هنری کَسن (با بازی گرِی) کارآگاهی شناخته‌شده در پاریس است که در تعطیلاتی شایسته عاشق نانِت میشو، دختر صاحب مهمان‌خانه، می‌شود. اما نانِت پیش از او نامزد دارد و آن نامزد هم آدمی تندمزاج و حسود است؛ بنابراین راهِ عشق هموار نیست، به‌ویژه وقتی ماجرا به قتل کشیده می‌شود و کَسن باید پرونده‌ای پیچیده را بررسی کند. فیلم از لحظات اول حال و هوایی شاد و روشن دارد: موسیقی بشاش، چهره‌های خندان و ترکیب‌بندی‌های نورانی، تا حدی که من فکر کردم فیلم دیگری را باز کرده‌ام! اما با ورود هنری کَسن به «لو شووال نویر» در شهر کوچکی به نام سن مارگو، لحن فیلم وارد قلمرویی تیره‌تر می‌شود. اوضاع به‌کل برمی‌گردد و خصایص شخصیتی افراد یکی‌یکی ظاهر می‌شود — بازیگران اصلی ناگهان جمعی جذاب و پیچیده می‌شوند: مردی قوزکرده، مردی حسود، خدمتکار دلتنگ، والدینی ضعیف و غیره. ژوزف لوئیس (سازنده آثاری چون My Name Is Julia Ross، Gun Crazy و The Big Combo) با بودجه‌ای احتمالاً اندک شهری فرانسوی را به‌خوبی بازسازی می‌کند، اما بزرگ‌ترین نقطه‌قوت او در این فیلم دریچه‌های بصری‌اش است؛ او قاب‌ها را با آشفتگی روانی لازم پر می‌کند به‌طوری که سایه‌ها و کناره‌های تصویر تا رسیدن به لحظه اوج، کمین می‌کنند. همراهی او با فیلم‌بردار نیرومندِ گافی، زاویه‌های مایل و سایه‌روشن‌های سیاه را به این نقطه‌بحرانِ تب و فساد شخصیت‌ها می‌آورد. لوئیس علاقه‌ای زیرکانه به فیلمبرداری از پشت پنجره‌ها و میله‌ها دارد و بازتاب موج‌دار آب که روی چهره یکی از شخصیت‌ها افتاده، به‌عنوان نمادی بسیار مهم عمل می‌کند. همچنین به صحنه‌هایی توجه کنید که شامل صندلی تاب‌خور، شیر آب چکه‌کن و یک بریدگی هوشمندانه در پنجره‌اند که نشان می‌دهد دیوارهای روانی در حال فرو ریختن‌اند. این فیلم که نسبتاً کمیاب است و با توجه به کارگردان، قطعاً برای دوستداران فیلم نوآر جذاب خواهد بود. پایان‌بندی ممکن است برای خیلی‌ها غافلگیرکننده نباشد، اما فیلم موضوع را ساده‌سازی یا لطیف‌سازی نمی‌کند. این اثر نشان می‌دهد که ژوزف اچ. لوئیس بزرگ می‌تواند از امکانات اندک، کاری چشمگیر بسازد. امتیاز: 7/10