فیلم Tyler Perry’s A Madea Homecoming 2022

از تمسخر جنبش BLM و دیگر مطالب مربوط به برابری کاملاً منزجر شده‌ام. فیلم افتضاح است و گویا تنها به این دلیل که کسی سیاه‌پوست آن را می‌سازد مجاز به کوچک‌شمردن حرکت‌های برابری می‌شود؟ احتمالاً بدترین فیلمی است که در مدت‌ها دیده‌ام. در واقع، فیلم نسخه‌ای ضعیف و بی‌خنده از «Big Momma's House» است که هیچ عنصر کمدی قابل توجهی ندارد. در هر ثانیه به نظر...

از تمسخر جنبش BLM و دیگر مطالب مربوط به برابری کاملاً منزجر شده‌ام. فیلم افتضاح است و گویا تنها به این دلیل که کسی سیاه‌پوست آن را می‌سازد مجاز به کوچک‌شمردن حرکت‌های برابری می‌شود؟ احتمالاً بدترین فیلمی است که در مدت‌ها دیده‌ام. در واقع، فیلم نسخه‌ای ضعیف و بی‌خنده از «Big Momma's House» است که هیچ عنصر کمدی قابل توجهی ندارد. در هر ثانیه به نظر می‌رسد بازیگران تلاش می‌کنند سبک مارتین لارنس یا ادی مورفی را تقلید کنند، اما به هیچ وجه موفق نیستند. مقدمه با مردی آغاز می‌شود که خود را با یک باربیکیو آتش می‌زند، در نوعی پارودی شبیه به مارکس برادرز با حال‌وهوای دههٔ ۱۹۶۰، و «شوخی‌های» ازمدافتاده از آنجا ادامه پیدا می‌کنند. فیلم حتی تا جایی پیش می‌رود که شوخی‌های نژادپرستانه دربارهٔ آلاباما و زنا با محارم مطرح می‌کند؛ شوخی‌هایی که در جامعهٔ مدرنِ حامی BLM ناپسند و کهنه به‌نظر می‌رسند و انگار دارند مناطقی با نابرابری مثل آلاباما را به نژادپرستانه‌تر شدن تحریک می‌کنند. شوخی‌های مستقیمی دربارۀ رابطهٔ BLM و پلیس وجود دارد و حتی پارودی کنایه‌آمیزی از حادثهٔ رزا پارکز که موجبات جنبش حقوق برابر را فراهم آورد، دیده می‌شود. حضور برندن اوکارول به‌نظر می‌رسد صرفاً برای گفتن شوخی‌های ازمدافتاده باشد—از جمله استفاده از واژهٔ نژادپرستانه (به‌شکل سانسورشدهٔ «n*gger») و شوخی‌های مربوط به چیدن پنبه. تبعیض به همینجا ختم نمی‌شود؛ در آغاز فیلم لایه‌هایی از همجنس‌ستیزی محسوس است: یک رابطهٔ همجنس‌گرایانه در مقایسه با پایان یک رابطهٔ دگرجنس‌گرا همدلی دریافت نمی‌کند و به‌نظر می‌رسد مشروعیت یا برابری آن زیر سؤال رفته باشد، به‌طوری که شخصیت‌ها پس از جدایی دوباره یکدیگر را «دوست» می‌نامند. فیلم ظاهراً می‌خواهد به موضوعات جامعه‌شناختی معاصر بپردازد، اما تمرکز مفرط بر رنگ پوست و نژاد بیشتر به تمسخر این مسائل می‌ماند و انگار هدفش تشدید نابرابری است نه کاهش آن. این فیلم اصلاً نباید ساخته می‌شد؛ قطعاً گامی رو به عقب در برابر برابری است.