فیلم The Rats: A Witcher Tale 2025

وقتی مردم می‌گویند در فیلم‌ها و سریال‌های هالیوود فقط افراد جذاب انتخاب می‌شوند، این فیلم را به‌شان نشان دهید؛ ثابت می‌کند که قطعاً افراد چاق و زشت هم نمایش داده می‌شوند! باز هم مزخرفاتِ نتفلیکس. کسانی که امتیاز «ویچر» را به چنگ آوردند دوباره دست به خرابکاری زده‌اند. حتی این قصهٔ جانبی قوی دربارهٔ «موش‌ها» را هم توانستند فاسد کنند. و منظورم از تغییرات، تلاشِ نمادین...

وقتی مردم می‌گویند در فیلم‌ها و سریال‌های هالیوود فقط افراد جذاب انتخاب می‌شوند، این فیلم را به‌شان نشان دهید؛ ثابت می‌کند که قطعاً افراد چاق و زشت هم نمایش داده می‌شوند! باز هم مزخرفاتِ نتفلیکس. کسانی که امتیاز «ویچر» را به چنگ آوردند دوباره دست به خرابکاری زده‌اند. حتی این قصهٔ جانبی قوی دربارهٔ «موش‌ها» را هم توانستند فاسد کنند. و منظورم از تغییرات، تلاشِ نمادین برای «داشتن افراد رنگین‌پوست در همه‌جا» در فضایی است که قرار است لهستان قرون‌وسطا و اطرافش باشد، نیست. دارم دربارهٔ یک «داپلر» حرف می‌زنم که اصلاً داپلر نیست: داپلِر کسی است که می‌تواند شکل دیگران را تقلید کند، دقیقاً همان‌طور که نامش نشان می‌دهد. اینجا اما فقط یک نفر است با رنگ سفید روی صورتش. ظاهر بونهارت کاملاً بی‌معنی است. کوپلی بازیگر خوبی است، اما گریم و استایل کار احمقانه است. بونهارت مبارزی است که در نبردهای نزدیک می‌جنگد؛ معمولاً موهایش را کوتاه نگه می‌دارد تا حریف نتواند آن‌ها را بگیرد. حدس بزنید اینجا چه کردند؟ موهای بلند و شُل و ژولیده. یک جفت عینک آفتابی مدرنِ معمولی را کمی تغییر داده‌اند و در یک فضاسازی شبه‌عربیِ قرون‌وسطایی گذاشته‌اند—فضایی که هیچ ارتباطی با جهان اسلاویِ ویچر ندارد. به میستل هم قدرت‌های روانی داده‌اند—یا هر چه اسمش را بگذارید وقتی نویسنده‌ها تنبل‌اند و یکی می‌آید مستقیم یادداشت‌هایشان را برای تماشاگر می‌خواند. برای نقشِ یک جنگجوی تا حدی از دور افتاده، دولف لاندگرن انتخاب قابل‌قبولی است. اما داستان «موش‌ها» اصلاً ویچر ندارد، چه برسد به یک ویچر از مدرسهٔ گربه. هزار پیش‌پرداخت و بیست بعد از انجام کار؟ قطعاً روش مذاکره‌ای اصیل و نامأنوس است. در قعرِ ماجرا، تیل ایکراد—که در متن اصلی الفی با موی روشن است—اینجا تبدیل به یک جادوگر طاس و سیاه‌پوست شده. و او با اسکلن نیست، اما... به هر حال، یک آشفتگی محض است. جعل‌کارهای نتفلیکس از اسامی داستان‌ها و چند عنصر پایه‌ای استفاده می‌کنند، همین. حتی منطق درونی را هم رعایت نمی‌کنند. صحنه‌های مبارزه قابل قبول‌اند، موسیقی کلیشه‌ای و کارگردانی بی‌الهام است. LARP وقتی با دوستانت بازی می‌کنی ممکن است سرگرم‌کننده باشد؛ اما لطفاً این را به‌عنوان اقتباس سینمایی از داستان جا نزنید.