فیلم Tenzing 2026

امتیاز: B- «تنزینگ» یک بیوپیک خوش‌ساخت و نسبتاً محترمانه درباره‌ی زندگی قهرمانش است. اینکه فیلم با نام او شناخته می‌شود و واقعاً او را در مرکز روایت نگه می‌دارد، نکته‌ای قابل تحسین است؛ همچنین جای دادن زبان و فرهنگ شرپاها در فیلم باعث می‌شود اثر حس و حال اصیل‌تری داشته باشد. گِندن فونتسوک در نقش مردی که ایمان راسخ و بلندپروازی شکست‌ناپذیری دارد، بسیار تأثیرگذار است...

امتیاز: B- «تنزینگ» یک بیوپیک خوش‌ساخت و نسبتاً محترمانه درباره‌ی زندگی قهرمانش است. اینکه فیلم با نام او شناخته می‌شود و واقعاً او را در مرکز روایت نگه می‌دارد، نکته‌ای قابل تحسین است؛ همچنین جای دادن زبان و فرهنگ شرپاها در فیلم باعث می‌شود اثر حس و حال اصیل‌تری داشته باشد. گِندن فونتسوک در نقش مردی که ایمان راسخ و بلندپروازی شکست‌ناپذیری دارد، بسیار تأثیرگذار است و تام هیدلستون نقش مکمل را به‌خوبی ایفا می‌کند. فیلم‌برداری در مکان واقعی، حضور شرپاهای واقعی و تقابل «اورست» با «چومولانگما» فضاسازی غوطه‌وری ایجاد می‌کند و خوشبختانه فیلم با صحنه‌های اکشن ارزان قیمت خود را آلوده نمی‌کند. با این حال، فیلم تا حدی فرمولی و پاکیزه‌شده است؛ تعارض‌ها کم‌اند، جمع شخصیت‌های بریتانیایی بیشتر از نیاز ظاهر می‌شوند و ریتم اثر با بیش از دو ساعت زمان گاهی کند می‌شود. بازگشت‌های مکرر به گذشته هم تکرار به‌بار می‌آورند و باعث می‌شوند شخصیت‌هایی مانند داوا فرصت بروز کافی نیابند. در مجموع فیلم را بیشتر می‌ستایم تا اینکه واقعاً تحت تأثیر قرار بگیرم، اما خوشحالم که نام او روی پوستر قرار گرفته است. داستان از کودکی تنزینگ نورگی آغاز می‌شود؛ زمانی که با جورج مالوری (جانی فلین) روبه‌رو می‌شود و از آن زمان مشتاق شرکت در تلاش‌های سالیانه برای صعود اورست می‌شود. برای او، صعود صرفاً یک دستاورد فردی نیست، بلکه فرصتی‌ست برای ادای احترام به الهه‌ی چومولانگما و خانواده‌ای که از دست داده است. مشکلاتی مثل این‌که خانواده‌اش از تبت به نپال آمده بودند و از نظر محلی‌ها «کاملاً شرپا» محسوب نمی‌شود، و عشق به کودکی‌اش کین‌زوم (لاخپا تسامچو) موانعی‌اند که باید بر آن‌ها فائق آید. با اصرار و یادگیری انگلیسیِ پایه، کم‌کم راه خود را به چند مأموریت باز می‌کند و نهایتاً به اردوگاه بریتانیاییِ ۱۹۵۳ به رهبری جان هانت (ویلم دفو) می‌پیوندد که ادموند هیلاری (تام هیدلستون) هم در آن هست؛ در این ترکیب، او به‌طور بی‌سابقه‌ای به‌عنوان عضو تمام‌عیار گروه شناخته می‌شود هرچند مرزبندی وظایف هنوز محل مناقشه است. فیلم بیشتر در مقام یک بیوپیک مهربان از مردی مصمم ظاهر می‌شود تا یک فیلم صرفِ کوهنوردی. تصویربرداری در لوکیشن‌های واقعی خیره‌کننده است و استفاده از فناوری هوایی که در مستندهای حیات‌وحش دیده‌ایم، نه‌فقط مقیاس عظیم کوه را نشان می‌دهد بلکه خطراتی را که تیم با آن‌ها روبه‌روست به‌خوبی منتقل می‌کند. اجرای فونتسوک تلفیقی از بلندپروازی شخصی تنزینگ و احترام شغلی او به کوه را به نمایش می‌گذارد: تجهیزات، اکسیژن و چادرها تا حدی کمک‌کننده‌اند، اما اگر الهه همراه نباشد، حضورش می‌تواند فاجعه‌بار باشد. رابطه‌های شخصیت‌ها با هیدلستون، دفو و رقیب حسودش پاسانگ نیز به فونتسوک این امکان را می‌دهد که بیش از یک فیلم ماجراجویی صرف ارائه دهد.