فیلم Made in Dagenham 2010

با وجود اینکه داستان جالبی دارد و بازیگران و اجراها خوب هستند، اما به اندازه‌ای که می‌توانست هیجان‌انگیز باشد، نیست. این فیلم نگاهی جالب به تلاش‌های زنان کارگر معمولی برای دستیابی به شناسایی و دستمزد برابر برای مهارت‌ها و زحماتشان در بریتانیا در دهه 1960 دارد. داستان در پس‌زمینه‌ای از رکود اقتصادی روایت می‌شود و سالی هاوکینز و جرالدین جیمز با بازیگران باتجربه بریتانیایی به...

با وجود اینکه داستان جالبی دارد و بازیگران و اجراها خوب هستند، اما به اندازه‌ای که می‌توانست هیجان‌انگیز باشد، نیست. این فیلم نگاهی جالب به تلاش‌های زنان کارگر معمولی برای دستیابی به شناسایی و دستمزد برابر برای مهارت‌ها و زحماتشان در بریتانیا در دهه 1960 دارد. داستان در پس‌زمینه‌ای از رکود اقتصادی روایت می‌شود و سالی هاوکینز و جرالدین جیمز با بازیگران باتجربه بریتانیایی به چالش کشیدن شرکت فورد برای پرداخت عادلانه به کارگران را آغاز می‌کنند. حتی با وجود یک دولت کارگری (سوسیالیستی) و باربارا کسل (با بازی میراندا ریچاردسون) به عنوان وزیر اشتغال و بهره‌وری در دولت هارولد ویلسون و حمایت اولیه اتحادیه‌های کارگری، این تلاش به یک کار بسیار بزرگ تبدیل شد که شامل سختی‌ها و تنش‌ها در محل کار و در خانه برای همه افراد involved بود. در برخی مواقع، جنبه‌های طنزآمیز هم دارد و بینش عمیقی به نبردها ارائه می‌دهد، که اغلب بین کسانی است که ممکن است به طور منطقی فرض شود که در یک طرف هستند؛ و حتی بین برخی از مردان کارگری که خودشان نیز اعتقادی به برابری مالی زنان نداشتند. باب هاستینز در نقش نماینده باهوش کارگران به خوبی بازی می‌کند و موفق می‌شود زنان را تشویق کند تا در برابر مقاومت‌های موجود ایستادگی کنند. ریچارد شیف نیز در نقش مدیر آمریکایی فورد که برای "شکستن" این وضعیت به کار گرفته شده، خوب ظاهر می‌شود. این فیلم کمی ساده‌لوحانه است، اما قطعاً ارزش دیدن را دارد.