فیلم Into the White 2012

با کمی تردید این فیلم را شروع کردم. واقعاً حس و حال فیلم‌های تلویزیونی را دارد و تولید آن به شدت به جلوه‌های ویژه نه‌چندان برجسته وابسته است. با این حال، داستان نسبتاً قوی است و بازیگران به خوبی عمل می‌کنند در حالی که ما در حال کشف داستان واقعی یک نبرد هوایی هستیم که دو خدمه در برف‌های وحشی نروژ به دام افتاده‌اند. مجبورند...

با کمی تردید این فیلم را شروع کردم. واقعاً حس و حال فیلم‌های تلویزیونی را دارد و تولید آن به شدت به جلوه‌های ویژه نه‌چندان برجسته وابسته است. با این حال، داستان نسبتاً قوی است و بازیگران به خوبی عمل می‌کنند در حالی که ما در حال کشف داستان واقعی یک نبرد هوایی هستیم که دو خدمه در برف‌های وحشی نروژ به دام افتاده‌اند. مجبورند در یک کلبه چوبی که به‌طور مناسب قرار دارد، با یکدیگر شریک شوند. این دو خدمه که در ابتدا نسبت به هم خصمانه هستند، باید یاد بگیرند که یکدیگر را تحمل کرده و با هم همکاری کنند، زیرا زمستان خشن قطب شمال محیطی خطرناک و تنگ را برای همه ایجاد می‌کند. احتمالاً تا نیمه فیلم متوجه شدم که "گانر اسمیت" واقعاً روپرت گرینت است و او احتمالاً تنها بازیگری است که نامش را شنیده‌ام، اما دیوید کراس ("شوارتز") و فلوریان لوکاس ("شوپی") نیز به خوبی کار می‌کنند تا جوی مؤثر را ایجاد کنند در حالی که برای بهترین جای کلبه خود رقابت می‌کنند. بحث‌های آن‌ها در مورد مزایای جنگ به تدریج با درک این‌که چیزهای بیشتری در میان دارند که آن‌ها را از هم جدا می‌کند، جایگزین می‌شود و در نهایت - و این نتیجه‌گیری هرگز واقعاً در شک نیست - ما به یک پایان مناسب می‌رسیم. این داستانی درباره استقامت انسانی است، اما همچنین درباره این‌که چگونه افراد عادی می‌توانند آموزش‌دیده شوند و به‌طور مشابه، چگونه می‌توانند با استفاده از عقل سلیم و انسانیت خود این آموزش را نادیده بگیرند. این فیلم کمی از حد خودش فراتر می‌رود و بسیار بهتر از آن چیزی است که انتظار داشتم. شاید کمی طولانی باشد، اما ارزش دیدن دارد.