فیلم Outlaw King 2018

فیلمی برجسته و واقع‌گرایانه از دوران قرون وسطی «Outlaw King» (۲۰۱۸) ادامه‌ی حوادث نمایش‌داده‌شده در «Braveheart» (۱۹۹۵) است. داستان از سال ۱۳۰۴، در آخرین سال حیات ویلیام والاس، آغاز می‌شود. پس از اعدام والاس، رابرت بروس (کریس پاین) مشعل جنگ استقلال اسکاتلند از انگلستان را برمی‌دارد. اگر از اپی‌لوگ خوب فیلم چشم‌پوشی کنیم، پایان فیلم به نبرد Loudoun Hill در ۱۳۰۷ می‌رسد؛ جایی که رابرت بروس...

فیلمی برجسته و واقع‌گرایانه از دوران قرون وسطی «Outlaw King» (۲۰۱۸) ادامه‌ی حوادث نمایش‌داده‌شده در «Braveheart» (۱۹۹۵) است. داستان از سال ۱۳۰۴، در آخرین سال حیات ویلیام والاس، آغاز می‌شود. پس از اعدام والاس، رابرت بروس (کریس پاین) مشعل جنگ استقلال اسکاتلند از انگلستان را برمی‌دارد. اگر از اپی‌لوگ خوب فیلم چشم‌پوشی کنیم، پایان فیلم به نبرد Loudoun Hill در ۱۳۰۷ می‌رسد؛ جایی که رابرت بروس با تنها ۶۰۰ نیروی اسکاتلندی به مصاف نیروی ۳۰۰۰ نفری انگلیسی می‌رود. در بسیاری جهات «Outlaw King» بهتر از «Braveheart»—که اغلب بیش‌ازحد بزرگ‌نمایی شده است—ظاهر می‌شود: کریس پاین نقش اصلی قوی‌تری نسبت به ملیسون گیبسون ایفا می‌کند؛ فلورنس پیو به‌شیوه‌ای کوچک‌قامت و جذاب، از سوفی مارسو (یا کاترین مک‌کورمک) زیباتر و در عین حال شخصیتی جالب‌تر دارد؛ لوکیشن‌ها حتی بهترند (گرچه لوکیشن‌های «Braveheart» هم عالی بودند)؛ موسیقی تا حدی از امتیاز فیلم قبلی پیشی می‌گیرد؛ فیلم ساختارمندتر و هم‌دل‌پذیرتر است و کلیت اثر واقعی‌تر و قانع‌کننده‌تر به‌نظر می‌رسد. البته «Outlaw King» بازی شیطنت‌آمیز پاتریک مک‌گوهان در نقش لنگ‌شَنکس متکبر یا صحنه‌ی شگفت‌انگیز پرتاب از پنجره («defenestration») را ندارد. اما از شروع کند «Braveheart» (۲۵ دقیقه‌ی ابتدایی)، صحنه‌های خیانت اغراق‌شده، قسمتی که والاس سوار بر اسب وارد اتاق یک نجیب‌زاده می‌شود و به‌راحتی فرار می‌کند، و به‌خصوص اجرای طولانی و کُند اعدام که نمادگرایی مسیحی در آن افراط شده بود، خالی است. از نظر تاریخی نیز دقیق‌تر است: این فیلم اسکات‌ها را با کیلت یا رنگ‌آمیزی صورت نشان نمی‌دهد و برخلاف فیلم قبلی، رابرت بروس را خیانت‌کار نسبت به والاس نمایش نمی‌دهد (هرچند او در ابتدا به‌دلیل ملاحظات سیاسی علناً از والاس روی‌گردان شد، اما در پشت صحنه از تلاش‌های او حمایت می‌کرد و بعدها به‌صراحت از او دفاع نمود). البته «Outlaw King» هم خطاهای تاریخی کوچک خود را دارد: الیزابت و مارجوری در واقع از قلعه‌ی Kildrummy گریختند اما خیلی زود توسط نیروهای ادوارد یافت شدند؛ ادوارد دوم (بیلی هاول) در نبرد Loudoun Hill حضور نداشت، بنابراین رویارویی نمایشی با او هرگز رخ نداد؛ ادوارد اول زمانی که این نبرد در ۱۳۰۷ صورت گرفت هنوز زنده بود، پس پسرش هنوز تاج‌گذاری نکرده بود؛ ملکه الیزابت در قفس قرار نگرفت، بلکه خواهر رابرت اسیر شد؛ انگلیسی‌ها تا زمان Loudoun Hill با آرایش خارپشتی اسکات‌ها آشنا بودند و در واقع این آرایش را نه سال پیش‌تر در فالکیرک با تیرها از بین برده بودند؛ الیزابت بیش از هفت سال در اسارت بود و بازگشت او پس از پیروزی بزرگ رابرت در نبرد Bannockburn در ۱۳۱۴ ممکن شد — فیلم این مدت را کوتاه‌تر نشان می‌دهد. جمع‌بندی: اگر از فیلم‌های واقع‌گرایانه‌ی قرون وسطایی مانند «Tristan + Isolde» (۲۰۰۶) خوشتان می‌آید، حتماً «Outlaw King» را ببینید. مدت زمان: ۲ ساعت و ۱ دقیقه. بیشتر فیلم در اسکاتلند و بخشی در انگلستان فیلم‌برداری شده است. این فیلم با بودجه‌ای حدود ۱۲۰ میلیون دلار ساخته شده و از نظر تولید چنین هزینه‌ای را نشان می‌دهد. نمره: B+/A- در کل، وقتی نبردی در جریان نیست «Outlaw King» چندان اثر طوفانی‌ای نیست، اما صحنه‌های جنگی آن تکرار شونده و چشم‌گیرند. امتیاز نهایی: ★★★ — دوستش داشتم و شخصاً توصیه می‌کنم آن را ببینید.