فیلم Till 2022

فیلم بسیار خوبی است و برای کسی که با تاریخ ماجرا آشنا باشد دیدنش می‌تواند دشوار باشد؛ از همان ابتدا می‌دانستم به کجا می‌انجامد و چگونه پایان می‌یابد. فیلمنامه قوی و بازی‌ها در اغلب اوقات عالی هستند. به‌ویژه به کسانی که با این داستان آشنا نیستند—چه جوان و چه پیر—قویانه توصیه می‌کنم یک‌بار آن را ببینند. فیلم بر اساس داستان واقعی قتل هولناک امت تیل در...

فیلم بسیار خوبی است و برای کسی که با تاریخ ماجرا آشنا باشد دیدنش می‌تواند دشوار باشد؛ از همان ابتدا می‌دانستم به کجا می‌انجامد و چگونه پایان می‌یابد. فیلمنامه قوی و بازی‌ها در اغلب اوقات عالی هستند. به‌ویژه به کسانی که با این داستان آشنا نیستند—چه جوان و چه پیر—قویانه توصیه می‌کنم یک‌بار آن را ببینند. فیلم بر اساس داستان واقعی قتل هولناک امت تیل در آمریکا دهه ۱۹۵۰ ساخته شده و دنیل دِدوایلر اجرای واقعاً قدرت‌مندی در نقش مادر او ارائه می‌دهد؛ مادری که پریشان، خشمگین و مصمم می‌شود تا قاتلان فرزندش به پای عدالت کشیده شوند. تاریخ تلخ نشان می‌دهد دستگاه قضایی میسی‌سی‌پی آن زمان به همان اندازه متعصب بود که بسیاری از سفیدپوستان سیاه‌پوستان را کم‌ارزش می‌دانستند. فیلم از نظر ساخت و توجه به زیبایی‌شناسی صحنه‌ها خوب سازمان‌دهی شده، اما آنچه بیش از همه برجسته است اجرای نقش اول است که با بازی مکمل گروه—از جمله جالین هال در نقش جوانی خوش‌بین و شریف—به‌خوبی همراه شده اما تماماً حول ددوایلر می‌چرخد؛ او نوسانات احساسی را ظریف و تأمل‌برانگیز بازی می‌کند و ناامیدی‌اش را به نیرویی متحول‌کننده تبدیل می‌سازد. چینونیه چوکو ریتم داستان را محکم و متمرکز نگه می‌دارد و جایی برای احساسات افراطی یا ملودرام‌های اضافی باقی نمی‌گذارد. با وجود اجرای خام و روند نسبتاً مستقیم بازگویی تراژدی، از نظر احساسی شاید به اندازه‌ای که انتظار می‌رفت مرا تحت‌تأثیر قرار نداد—شاید به‌خاطر نبودِ نوعی شیمی قوی بین شخصیت‌ها یا دلایل نامحسوس دیگر. فیلم بی‌تردید اثر خوبی است، اما برای من آن‌قدر ماندگار نبود که بخواهم دوباره ببینمش. با این حال دیدن آن حداقل یک‌بار توصیه می‌شود. تلنگر نهایی فیلم هم دردناک است: قانون ضد لینچینیگِ منسوب به این جوان تنها در سال ۲۰۲۲ به اجرا درآمد.