فیلم Far from the Madding Crowd 2015

سه مرد مثل سه فصل متفاوت زندگی یک زن! فیلم فوق‌العاده‌ای است؛ مدت‌ها منتظر آمدن چنین اثری بودم و از زمان اکرانش چشم‌انتظار تماشای آن بودم. رومانس تم اصلی فیلم است، اما فیلم آن‌طور که به‌نظر می‌رسد صرفاً یک اثر رمانتیک نیست. این فیلم بر اساس رمانی صد و پنجاه‌ساله با همین نام ساخته شده و چهارمین اقتباس سینمایی آن است. من تنها نسخهٔ «تامارا دریو»...

سه مرد مثل سه فصل متفاوت زندگی یک زن! فیلم فوق‌العاده‌ای است؛ مدت‌ها منتظر آمدن چنین اثری بودم و از زمان اکرانش چشم‌انتظار تماشای آن بودم. رومانس تم اصلی فیلم است، اما فیلم آن‌طور که به‌نظر می‌رسد صرفاً یک اثر رمانتیک نیست. این فیلم بر اساس رمانی صد و پنجاه‌ساله با همین نام ساخته شده و چهارمین اقتباس سینمایی آن است. من تنها نسخهٔ «تامارا دریو» را دیده‌ام که به زمان معاصر منتقل شده بود و سایر نسخه‌ها را ندیده‌ام، اما با این حال فکر می‌کنم این نسخه تا کنون بهترین است. می‌توان گفت کری مولیگان نمونهٔ بریتانیاییِ جیک جیلنهال است؛ هر دو انتخاب‌های فیلمی خوبی دارند و من از طرز انتخاب‌شان خوشم می‌آید. مولیگان در اینجا درخشان است و متیاس شونارتس نیز به همان اندازه خوب بازی می‌کند. هر دوی آنها به فیلم حال‌وهوایی شاعرانه داده‌اند و بازیگران مکمل مانند مایکل شین و تام استوریج هم نقش خود را خوب ایفا کرده‌اند. اگر از درام‌های دوره‌ای خوشتان می‌آید، احتمالاً از این فیلم لذت خواهید برد. داستان خیلی خوب روایت شده است؛ این رمانس سه‌لایه مانند سه عشقی است که در فصل‌های مختلف رخ می‌دهد. همان‌طور که چشم‌اندازها عوض می‌شوند، تحول انسان‌ها نیز در بیش از دو ساعت به‌خوبی نشان داده می‌شود. از بهترین فیلم‌هایی است که در این مدت دیده‌ام؛ کارگردانِ «شکار» کارش را عالی انجام داده است. اگر از روایت‌های شبیه جِین آستن لذت می‌برید، حتماً این فیلم را ببینید—به‌شدت توصیه می‌کنم! ۸/۱۰ --- این اقتباس بسیار درخورِ شأنی از داستان توماس هاردی است و کری مولیگان نقش بث‌شبیا اوردین را با مهارت بازی می‌کند. با این حال این داستان از آن دسته است که هرگز نفهمیدم چرا قهرمانه به طرح اولش پایبند نمی‌ماند و اول با گزینهٔ مناسب ازدواج نمی‌کند—در اینجا همان کشاورز خوش‌سیما و شریف، گابریل (متیاس شونارتس). در عوض او درگیر کاپیتان تروا می‌شود؛ جذاب اما دمدمی‌مزاج (تام استوریج) که دلش جای دیگری است تا وقتی که تراژدی رخ می‌دهد، و سپس با مردی ثروتمند اما بیش‌ازحد موقر، بولدوود (مایکل شین)، روبه‌رو می‌شود که او نیز دستخوش تراژدی می‌شود. دقت در جزئیات تحسین‌برانگیز است؛ لوکیشن‌های بیرونی بسیار طبیعی به‌نظر می‌رسند و فیلم‌برداری زیبا ما را در زندگی روستایی‌شان غوطه‌ور می‌کند که با پوشش‌ها و تصاویر دوره‌ای به‌خوبی تکمیل شده است. در پرده، شیمی زیادی میان او و هر دو بازیگرِ شونارتس و استوریج وجود دارد؛ شین بازی قابل‌قبولی دارد اما تا حدی کمتر استفاده شده است و با تندتر شدن حرکت داستان گاهی از خود می‌پرسیدم آیا او بالاخره به عقل می‌رسد یا نه. شاید فیلم کمی طولانی باشد و معرفی شخصیت‌ها تا حدودی کند پیش برود، اما داستانی قوی است از شخصیت‌های برجسته با ضعف‌ها، هوس‌ها و سرشار از شور و اشتیاق. شاید به خامیِ نسخهٔ ۱۹۶۷ نباشد، ولی همچنان ارزش تماشا دارد.