فیلم REC 2007

**REC یک اثر درخشان در ژانر وحشت زامبی است!** REC یکی از بهترین فیلم‌های ژانر ویدیوهای ضبط‌شده و زامبی است که تاکنون ساخته شده است. وحشت، هرج و مرج و ترس که در یک ساختمان آپارتمانی کوچک به وجود می‌آید و ساکنان یکی پس از دیگری به طاعون زامبی مبتلا می‌شوند، به شدت اضطراب‌آور و باورپذیر است. این فیلم به آرامی آغاز می‌شود اما به سرعت...

**REC یک اثر درخشان در ژانر وحشت زامبی است!** REC یکی از بهترین فیلم‌های ژانر ویدیوهای ضبط‌شده و زامبی است که تاکنون ساخته شده است. وحشت، هرج و مرج و ترس که در یک ساختمان آپارتمانی کوچک به وجود می‌آید و ساکنان یکی پس از دیگری به طاعون زامبی مبتلا می‌شوند، به شدت اضطراب‌آور و باورپذیر است. این فیلم به آرامی آغاز می‌شود اما به سرعت به یک جنون خونین تبدیل می‌شود که شخصیت‌های ترسیده به شدت برای بقا تلاش می‌کنند. این فیلم ترسناک با بودجه کم، شایسته قرار گرفتن در تالار افتخارات خلاقیت و نبوغ در این ژانر است. چندین سال پیش نسخه آمریکایی آن، «قرنطینه»، را دیدم که شباهت زیادی به این فیلم دارد، اما REC از نظر اصالت و با وجود سه دنباله دیگر بر آن برتری دارد. هر طرفدار زامبی یا وحشت باید فوراً این فیلم را به لیست تماشای خود اضافه کند! "آنگلا" (مانولا ولasco) یک خبرنگار تلویزیونی پرمدعا است که به همراه دوربین‌بردار خود "پابلو" (پابلو روسو) در حال تهیه گزارشی درباره آتش‌نشان‌های محلی است. هنگامی که به یک وضعیت اضطراری احضار می‌شوند، با تیم‌های آتش‌نشانی همراه می‌شوند، اما پس از رسیدن متوجه می‌شوند که در یک قفل ترسناک گرفتار شده‌اند؛ زیرا آتش سوزی شدید تنها خطر آن‌ها نیست. به نظر می‌رسد که چیزی هم وجود دارد که گرسنه است و این گرسنگی، گرسنگی بیشتری می‌آورد... فیلم از دید دوربین روایت می‌شود و شباهت‌هایی به «جادوگر بلر» (1999) دارد - و در همین جا علاقه‌ام را از دست دادم. شدت عکاسی در کوریدورهای تاریک و پیچیده این ساختمان بزرگ به مدت حدود ده دقیقه خوب عمل می‌کند، اما پس از آن، بازی‌های هیستریک، فریادهای مداوم و استفاده بیش از حد از کچاپ باعث شد فکر کنم که آن‌ها نه بودجه کافی داشتند و نه تخیل لازم برای ساخت چیزی متفاوت یا به یاد ماندنی. اگر هدف ولasco این بود که تماشاگران به شدت از شخصیت او متنفر شوند، به هدفش رسیده است و اگر من یکی از اعضای تیم آتش‌نشانی بودم که در حال تلاش برای نجات جان‌ها در میان بازی‌های آزاردهنده او بودم، با کمال میل او را به عذاب‌دهندگانش تقدیم می‌کردم. این فیلم به سرعت پیش می‌رود، اما حتی در مدت زمان هشتاد دقیقه‌ای آن نیز از تکرار آن خسته شدم. برای من مناسب نیست، متاسفم.