فیلم Hardcore Henry 2015

یک بازی ویدیویی که آن را بازی نمی‌کنید، بلکه تماشا می‌کنید! تمام داستان از منظر هنری روایت می‌شود؛ یعنی آنچه او از طریق چشمانش می‌بیند همان تصاویر برای ماست — دید اول شخص. مثل بازی‌های ویدیویی، اما شما بازی نمی‌کنید، فقط تماشا می‌کنید. پس صورت هنری را نمی‌بینید، چون او همان شماست و هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد. این نقشِ ظاهراً صامت در واقع توسط چند...

یک بازی ویدیویی که آن را بازی نمی‌کنید، بلکه تماشا می‌کنید! تمام داستان از منظر هنری روایت می‌شود؛ یعنی آنچه او از طریق چشمانش می‌بیند همان تصاویر برای ماست — دید اول شخص. مثل بازی‌های ویدیویی، اما شما بازی نمی‌کنید، فقط تماشا می‌کنید. پس صورت هنری را نمی‌بینید، چون او همان شماست و هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد. این نقشِ ظاهراً صامت در واقع توسط چند بدل‌کار انجام شده و سکانس‌های خطرناک بدل‌کاری‌شان به‌خوبی جواب داده است. به این معنا که شخصیت اصلی در حکم فیلم‌بردار فیلم است؛ پس تمامِ شایستگی باید به حسابِ گروه فیلم‌برداری و بدل‌کاران گذاشته شود که کارهای متعدد را هم‌زمان انجام داده‌اند. روایت در جریان یک روز اتفاق می‌افتد؛ از همان ابتدا دویدن و تعقیب و گریز است. در طول مسیر دلیل وقوع ماجرا و عوامل پشت پرده را به‌تدریج می‌فهمیم. باقی بازیگران هم عالی‌اند؛ به‌ویژه آن بازیگر آفریقای جنوبیِ مشهورِ فیلم «District 9» که در لباس‌ها و نقش‌های مختلف بسیار درخشید. لوکیشن‌های روسیه هم حس تازه‌ای داشتند و خوشایند بودند. داستان ساده اما پیچیده است. تقریباً همه چیز را توضیح می‌دهند، ولی چند ابهام باقی می‌ماند. من منتظر دنباله‌ هستم؛ حتی دوست دارم این فیلم به یک سه‌گانه تبدیل شود. برای دنباله، ما را در سالن سینما بنشانید اما هدست واقعیت مجازی بدهید — فکر می‌کنم این همان آینده سینما باشد، به‌خصوص برای چنین فیلمی. فیلمی بسیار منحصربه‌فرد و دیوانه‌وار، از بهترین‌های امسال. تا حدودی شبیه «Crank» با بازی جیسون استاتهام است و به همان اندازه سرگرم‌کننده. اگر از فیلم‌های اکشن خوشتان می‌آید قطعاً این را هم دوست خواهید داشت؛ مخصوصاً اگر گیمر باشید، لذت آن دوچندان است. منتقدان غربی چندان از آن استقبال نکردند، اما این فیلم ارزش دیدن را دارد و در سراسر جهان مخاطبان آن را پذیرفتند. پس از دیدنش صرف‌نظر نکنید. امتیاز: 8.5/10 «Chronicle» با «Shoot ’Em Up» ملاقات می‌کند. قبل از دیدن فیلم مسئله‌ خاصی درباره‌اش نمی‌دانستم و همین بی‌اطلاعی به تجربه‌ دیدن کمک کرد. همه‌چیزهایی که لازم است بدانید این است که فیلم خونین است و کاملاً از دید اول شخص فیلم‌برداری شده. اگر با این دو ویژگی مشکلی ندارید، صمیمانه پیشنهاد می‌کنم «Hardcore Henry» را ببینید. می‌فهمم که این سبک ممکن است بعضی‌ها را ناراحت کند، و قرار نیست بگویم این فیلم شایسته اسکار بهترین فیلم است؛ اما به‌عنوان یک تمرینِ تخلیهٔ هیجانی (کاتارسیس) فوق‌العاده است و به‌عنوان یک کمدی سیاهِ خودآگاه حتی بهتر عمل می‌کند. در این فیلم لحظات زیادی بود که با صدای بلند خندیدم — بیش از هر فیلم دیگری که امسال دیدم. برای کسانی با حساسیت‌های مشابه من، تجربه‌ای ارزشمند است، اگرچه برای دل‌های ضعیف مناسب نیست. امتیاز نهایی: ★★★½ — قویاً توصیه می‌کنم زمانش را اختصاص دهید. تماشاگری فوق‌العاده؛ حتماً دوباره خواهم دید و شدیداً توصیه می‌کنم. این یکی از منحصربه‌فردترین و جالب‌ترین فیلم‌های علمی‌ـ‌تخیلی اکشنی است که دیده‌ام. تمام فیلم از منظر دید اول شخص ساخته شده که خودِ این کار به‌تنهایی دستاوردی شگفت‌انگیز است. اگر با دقت نگاه کنید، برش‌ها خیلی ظریف‌اند یا حتی در جاهایی که انتظارشان را دارید، به‌روشنی دیده نمی‌شوند. تنها در چند نقطه‌ واضح قطعِ هوشیاری وجود دارد. از آنجا که فیلم «دید اول شخص» است، آندری دِمنت‌یِف (نقشِ دوربین) عملاً فیلم را حمل می‌کند، اما شارلتو کوپلِی (بازیگر شناخته‌شدهٔ «District 9») نقش تکرارشونده‌ای است که بیشتر داستان را جلو می‌برد و به‌نوعی حامل سنتیِ قصه در کنار «دوربینِ خاموش» محسوب می‌شود. دانیلا کوزلوفسکی و هیلی بنت نیز در نقش‌های مکمل نقش‌آفرینی‌های خوبی ارائه می‌دهند. مشکلِ شخصیت اصلی که «ابرقدرت» است این است که باید معایبی برای متوازن‌کردن مزایا وجود داشته باشد تا در نهایت بتواند به سطح یا فراتر از دشمن برسد؛ این فیلم به‌خوبی از آن فرمول پیروی می‌کند و گاهی به‌طرزی غیرمنتظره. همه‌چیز اینجا باعث می‌شود تجربه‌ای فراگیر و لذت‌بخش ایجاد شود، و حتی یک داستان بسیار خوب نوشته‌شده هم در پسِ ماجرا جریان دارد.