فیلم 3 Women 1977

یک دختر نوجوان دست‌پاچه که در یک اسپا کار می‌کند، بیش از حد به همکارش — یک فرد منزوی و مطرود — وابسته می‌شود. آن‌ها وقت‌شان را در میزیایی می‌گذرانند که صاحبش یک هنرمند باردار و عجیب است و شوهرش زمانی کابوی بوده و حالا از اوضاع سابقش به دور افتاده. در میانه بحران‌های عاطفی، گفته می‌شود که این سه زن شخصیت‌های یکدیگر را می‌دزدند...

یک دختر نوجوان دست‌پاچه که در یک اسپا کار می‌کند، بیش از حد به همکارش — یک فرد منزوی و مطرود — وابسته می‌شود. آن‌ها وقت‌شان را در میزیایی می‌گذرانند که صاحبش یک هنرمند باردار و عجیب است و شوهرش زمانی کابوی بوده و حالا از اوضاع سابقش به دور افتاده. در میانه بحران‌های عاطفی، گفته می‌شود که این سه زن شخصیت‌های یکدیگر را می‌دزدند و جا‌به‌جا می‌کنند. آیا واقعاً این‌گونه است؟ واقعاً؟ با کمتر از ده دقیقه تا پایان فیلم، سومین زن از این سه تازه اولین دیالوگش را دارد — و بخشی از آن زمان هم صرف تیتراژ می‌شود. شاید خلاصهٔ ضعیف فیلم تقصیر خودِ اثر نباشد، اما باعث می‌شود از نام فیلم «3 Women» سؤال کنم. احتمالاً مشکل از من است و شاید من درکِ کاملِ فیلم را ندارم، اما از زاویهٔ تجربهٔ شخصی‌ام می‌گویم: فیلم قابل قبول است. خیلی از انتخاب‌های فرم‌گرایانه‌اش برایم آزاردهنده بود، به‌خصوص موسیقی؛ هرچند قبلاً هم چیزهای خیلی بدتری را با موضوعات مشابه تحمل کرده‌ام، اما موسیقی برایم نکتهٔ منفی بود. با این حال، بار اصلی فیلم روی دو بازیگر نقش‌های اصلی است و هر دو نمایش خوبی دارند — نه فوق‌العاده، اما قابل قبول و خوب. می‌دانم که نپسندیدنِ این فیلم شاید مرا در اقلیت قرار دهد، ولی احساس می‌کنم الآن خیلی‌ها تنها به این دلیل که فیلم قبل از مثلاً ۱۹۸۷ ساخته شده، بیش‌ازحد آن را تحسین می‌کنند؛ این برای من هرگز ملاک نبوده و «3 Women» واقعاً چندان تأثیری روی من نگذاشت. امتیاز نهایی: ★★½ — نکات زیادی داشت که برایم جذاب بود، اما در مجموع به‌عنوان یک کل چندان کارآمد نبود.