فیلم Career Opportunities 1991

فیلم Career Opportunities در چند زمینهٔ کلیدی کوتاهی می‌کند. اول اینکه هرگز به دوران مدرسهٔ جیم و جوزی پرداخته نمی‌شود، در نتیجه رابطهٔ آن‌ها سطحی به‌نظر می‌رسد و انگیزه‌های‌شان نامشخص می‌ماند. دوم، معلوم نمی‌شود جیم چگونه نستور و گیل را به قتل سالزبورگ مرتبط کرده است؛ این مسئله شکاف روایی ایجاد می‌کند. سوم، داستان بر اتفاقات نامحتمل تکیه دارد: شیفت شب جیم آن‌قدر طولانی می‌شود...

فیلم Career Opportunities در چند زمینهٔ کلیدی کوتاهی می‌کند. اول اینکه هرگز به دوران مدرسهٔ جیم و جوزی پرداخته نمی‌شود، در نتیجه رابطهٔ آن‌ها سطحی به‌نظر می‌رسد و انگیزه‌های‌شان نامشخص می‌ماند. دوم، معلوم نمی‌شود جیم چگونه نستور و گیل را به قتل سالزبورگ مرتبط کرده است؛ این مسئله شکاف روایی ایجاد می‌کند. سوم، داستان بر اتفاقات نامحتمل تکیه دارد: شیفت شب جیم آن‌قدر طولانی می‌شود که او قفسه‌ها را مرتب می‌کند، تلویزیون تماشا می‌کند، اسکیت می‌زند و لباس امتحان می‌کند؛ دزدان با در پشتی قفل‌نشده به‌سادگی وارد و خارج می‌شوند در حالی که جیم در داخل قفل است؛ و به‌طور راحتی جیم کلید گاوصندوق را در کشوی ساده‌ای پیدا می‌کند در حالی که هیچ نشانهٔ قبلی از آن وجود نداشت. این تسهیلات باورپذیری را تضعیف و تأثیر کلی فیلم را کم‌رنگ می‌کنند. من از طریق همان میم با این فیلم آشنا شدم، اما بالاخره تصمیم گرفتم این کمدی-رمانتیک-جنایی به‌نوشتهٔ جان هیوگز را ببینم و به نظرم هیچ‌یک از اجزای آن واقعاً کار نکرد. نه اجرای فرانک ویلی و نه جنیفر کانلی برایم قابل‌باور نبود و رابطهٔ بین آن‌ها بی‌رمق به‌نظر می‌رسید. چند بار خندیدم، اما جز صحنهٔ کانلی که روی اسب مکانیکی می‌نشیند، فیلم تا حد زیادی بی‌مزه و فراموش‌شدنی است. اگر فیلم Home Alone 3 را در نظر نگیریم، شاید این بدترین فیلم نوشتهٔ جان هیوگز باشد. امتیاز: 2.5 از 5.