فیلم Fatherhood 2021

موضوع فیلم بُرآمدن حس خانواده در مخاطب است. بازی کوین هارت مثل همیشه قوی و قابل‌قبول است، اما کارگردان در پرداخت بعضی جزئیات کوتاهی کرده است. نقش همسر فیلم آن‌قدر کم‌دامنه است که نتوانستم نسبت به مرگ او احساس نزدیکی کنم؛ بیشتر تمرکز روی جدال‌ها و دشواری‌های رابطه مانده و جای یک تصویر واضح از پدرِ درگیرِ بزرگ کردن دخترش خالی است. چند لحظه خسته‌کننده...

موضوع فیلم بُرآمدن حس خانواده در مخاطب است. بازی کوین هارت مثل همیشه قوی و قابل‌قبول است، اما کارگردان در پرداخت بعضی جزئیات کوتاهی کرده است. نقش همسر فیلم آن‌قدر کم‌دامنه است که نتوانستم نسبت به مرگ او احساس نزدیکی کنم؛ بیشتر تمرکز روی جدال‌ها و دشواری‌های رابطه مانده و جای یک تصویر واضح از پدرِ درگیرِ بزرگ کردن دخترش خالی است. چند لحظه خسته‌کننده و کند هم در فیلم هست که ممکن است برای بعضی بینندگان حوصله‌سربر شود. هرچند فیلم از مسیرهای معمول درام پدرانه پیروی می‌کند، هارت با اجرای محکمش به‌عنوان شخصیت محوری تماشاگر را همراه می‌کند و نشان می‌دهد بازیگری فراتر از کمدی صرف است؛ او ترکیبی از طنز و احساسات پیچیده را خوب منتقل می‌کند. آلفره وودارد مانند همیشه درخشان است، اما لیل رِل هاوری در بخش‌های کمیک به‌خوبی متن را نجات نمی‌دهد — شوخی‌ها اغلب در لحظات نامناسب گذاشته شده‌اند و در برخی سکانس‌ها به‌جای سبک‌کردن فضا، ناهمگونی ایجاد می‌کنند. با وجود کش‌دار بودنِ بعضی قسمت‌ها، فیلم می‌تواند برای والدینی که شرایط مشابهی را تجربه می‌کنند مفید و برای سایر مخاطبان هم هم‌زمان سرگرم‌کننده و روشنگر باشد. فیلم بر پایه خاطرات واقعی متیو لوگلین ساخته شده و هر چند برای تقویت بار احساسی تغییراتی در رویدادها و روابط داده شده، در کل وفاداری خود به هستهٔ داستان و عمق احساسی را حفظ کرده است. به طور خلاصه: فیلم تأثیرگذار و احساس‌برانگیز است، اما از نظر روایت و تعادل طنز و تراژدی نقص‌هایی دارد. امتیاز: B-