فیلم The Motorcycle Diaries 2004

ارنستو گوارا (گائل گارسیا برنال)، که دوست صمیمی‌اش آلبرتو گرانادو (رودریگو د لا سرنا) او را به‌محبت «فوزر» خطاب می‌کند، آماده می‌شود تا همراه او با یک موتورسیکلت نورتون ۵۰۰ فرسوده که روزهای بهتری را دیده است، سفری حماسی در قارهٔ آمریکای جنوبی آغاز کند. نقشه‌شان این است که بیش از ده هزار کیلومتر از بوینس آیرس تا نوک شمالی قاره را از مسیر پاتاگونیا...

ارنستو گوارا (گائل گارسیا برنال)، که دوست صمیمی‌اش آلبرتو گرانادو (رودریگو د لا سرنا) او را به‌محبت «فوزر» خطاب می‌کند، آماده می‌شود تا همراه او با یک موتورسیکلت نورتون ۵۰۰ فرسوده که روزهای بهتری را دیده است، سفری حماسی در قارهٔ آمریکای جنوبی آغاز کند. نقشه‌شان این است که بیش از ده هزار کیلومتر از بوینس آیرس تا نوک شمالی قاره را از مسیر پاتاگونیا طی کنند، قبل از آنکه گرانادو سی‌سالگی‌اش را جشن بگیرد. نخستین توقفشان در خانهٔ شبیه قلعهٔ دوست‌دختر گرانادو، چیچینا (میا ماسترو)، است، اما پس از آن تنها خودشان، موتورسیکلت و عناصر طبیعی همراهشان‌اند و سفری چشم‌گشا را آغاز می‌کنند. «چه» گوارا در مراحل پایانی آموزش پزشکی است و در زمینهٔ درمان جذام تخصص می‌گیرد؛ در راه توقفی در یک مرکز درمانی بیماران جذام دارند که او را بیش از پیش به آنچه پیش از سفر به آن باور داشت متقاعد می‌کند: قاره‌ای ثروتمند از منابع اما گرفتار فقر نمی‌تواند به‌خوبی عمل کند مگر اینکه متحد شود و از جداسازی‌ها و منافع فردی رها گردد. همراهش دیدگاهی کمتر فلسفی دارد و بیشتر در پی لذت بردن از سفر و برقرار کردن روابط عاشقانه هر جا که بتواند است. نگرش‌های مکملِ این دو، هرچند همیشه هم‌نظر نیستند، و فیلم‌برداری خیره‌کننده، زمینه‌ای تأثیرگذار برای بازآفرینی دفترچهٔ خاطرات واقعی‌شان فراهم می‌آورد. نثر توصیفی فیلم پرکشش و بارِ عاطفی است و گارسیا برنال با حساسیتی قابل‌توجه آسیب‌پذیری‌های شخصیت را با جنبه‌های آرمان‌گرایانهٔ مردی که خواهان وضع بهتر برای خود و مردمانی است که می‌بیند، تلفیق می‌کند. گاه فیلم بسیار بامزه نیز می‌شود؛ حضور د لا سرنا و نورتون نامطمئن لحظات سبک‌تری پدید می‌آورد. ارجاعات فرهنگی تحریک‌آمیز و جشن‌گون فراوانی در فیلم وجود دارد که در مواجهه با فرهنگ اینکا و مردمان محلی دیده می‌شود. این اثر فراتر از یک سفرنامه است؛ نگاه کنجکاو و اکتشافی‌اش خوراکی برای چشم و ذهن — حتی روح — فراهم می‌کند. چیزی تقریباً عرفانی در گذرشان از میان آندهای پوشیده از برف هست و در نهایت این فیلم اثری جذاب و دلپذیر است.